Doa dalam tahiyyat - 4: ALLAAHUMMA INNII AS-ALUKA BIANNA LAKAL HAMDU LAA ILAAHA ILLAA ANTA, Al MANNAANU …
Imam Ahmad : 12150
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَلْقَةِ وَرَجُلٌ قَائِمٌ يُصَلِّي فَلَمَّا رَكَعَ وَسَجَدَ جَلَسَ وَتَشَهَّدَ ثُمَّ دَعَا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَنَّانُ بَدِيعَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ إِنِّي أَسْأَلُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَدْرُونَ بِمَا دَعَا قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْعَظِيمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى قَالَ عَفَّانُ دَعَا بِاسْمِهِ
A erenikem [Husain bin Muhammad] me [Affan] a apasa, A erenikem [Kholaf bin Kholifah] a erenikem [Hafs bin Umar] seni [Anas] a apasa, Ua mot ren ewe chon kuno seni Kot. tasyahud a mwitir iotek, mwirin a apasa, ‘Ewer Allah, ua iotek ngonuk pwe meinisin mwareiti epwe ngonuk, ese wor emon kot lukun En chok, ewe ka forata lang me fonufan, ewe mi fokkun ling, ewe mi fokkun pochokkul. O ewe mi Unusen Manaman, O ewe mi Unusen Manaman, ennetin ua tingor ngonuk'. Iwe, ewe Rasulullah a apasa, ‘Ka silei met a iotek fän iten’. Ra apasa, ‘Allah me Noun we chon kuno ra sinei nap seni’. -Rasulullah sallallaahu’alaihi wa sallam- a apasa, ‘Ren ewe Emon nguni a nom lon poun, enletin a iotek fan iten ewe Allah mi Lapalap, ewe ika epwe fori eu iotek ren epwe apwonueta me ika epwe tingor ren epwe apwonueta’. ‘Affan a apasa, ‘A iotek non Itan’.