Sunnah membaca Doa Iftitah - 7: WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL-ARDHA HANIIFAN MUSLIMAN

Imam Ahmad : 691

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَاجِشُونُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ وَالْمَاجِشُونُ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ عَنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَبَّرَ اسْتَفْتَحَ ثُمَّ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِي لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ أَبُو النَّضْرِ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَكَانَ إِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ فَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُوَرَهُ فَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ فَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ

আমাক [আবু ছাইদক] কোৱা হৈছে আমাক [আব্দুল আজিজ বিন আব্দুল্লাহ আল মজিছিউন] কোৱা হৈছে যে আমাক [আব্দুল্লাহ বিন আল ফাদলাল] আৰু [আল মাজিছিউনক] [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন ৰফি’]ৰ পৰা [আলী বিন আবু তালিব]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৰ ৱাছাল্লাম, তকবীৰ শেষ কৰিলে ইফতিতা নামাজ পঢ়ি তাৰ পিছত নামাজ পঢ়িলে; 'মই সেইজনৰ ফালে মোৰ মুখ ঘূৰাই দিওঁ যিজনে আকাশ-পৃথিৱীক পোনপটীয়া আৰু বশৱৰ্তী অৱস্থাত সৃষ্টি কৰিলে, আৰু মই মুশ্বৰিকসকলৰ ভিতৰত নাই।' সঁচাকৈয়ে মোৰ প্ৰাৰ্থনা, মোৰ ইবাদত, মোৰ জীৱন আৰু মোৰ মৃত্যু কেৱল জগতৰ ৰাব আল্লাহৰ বাবে। তেওঁৰ বাবে কোনো অংশীদাৰ নাই, তাৰ লগে লগে মোক আজ্ঞা দিয়া হৈছে আৰু মই বিশ্বাসীসকলৰ এজন। [আবু] নাজহাৰে ক’লে; 'আৰু মই প্ৰথমে আত্মসমৰ্পণ কৰিছিলোঁ।' হে আল্লাহ তোমাৰ বাহিৰে কোনো ইবাদতৰ যোগ্য ভগৱান নাই, তুমি মোৰ ৰাব আৰু মই তোমাৰ বান্দা, মই নিজৰ লগত অন্যায় কৰিছো আৰু মই মোৰ পাপ স্বীকাৰ কৰিছো, গতিকে মোৰ সকলো পাপ ক্ষমা কৰা, কাৰণ তোমাৰ বাহিৰে মোৰ পাপ কোনেও ক্ষমা নকৰে, আৰু মোক উত্তম নৈতিকতাৰ দিশত পথ প্ৰদৰ্শন কৰে, কাৰণ তোমাৰ বাহিৰে মোক কোনেও উত্তম নৈতিকতা দেখুৱাব নোৱাৰে, আৰু মোৰ পৰা বেয়াক কোনেও এৰাই চলিব নোৱাৰে তোমাৰ বাহিৰে, পবিত্ৰ তোমাৰ আৰু সৰ্বোচ্চ, মই তোমাৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰিছো আৰু তোমাৰ ওচৰত অনুতাপ কৰিছো'। আৰু যেতিয়া তেওঁ প্ৰণাম কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ পাঠ কৰিলে: 'হে আল্লাহ, তোমাৰ ওচৰত মই প্ৰণাম কৰো, তোমাৰ ওচৰত মই বিশ্বাস কৰোঁ, তোমাৰ ওচৰত মই আত্মসমৰ্পণ কৰো, তোমাৰ ওচৰত মোৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতা, মোৰ দৃষ্টিশক্তি, মোৰ মগজু, মোৰ হাড় আৰু মোৰ পেশীবোৰ বিশেষ''। আৰু যেতিয়া তেওঁ প্ৰণাম কৰাৰ পৰা মূৰটো ওপৰলৈ তুলিলে তেতিয়া তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহ তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰাসকলৰ বাবে সৰ্বশ্ৰোতা। হে আমাৰ ৰাব, আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ দৰেই আৰু ইয়াৰ মাজৰ ঠাইখিনিৰ সমানেই আপোনাৰ প্ৰশংসা হওক, আৰু তাৰ পিছৰ যিকোনো বস্তুৰ পৰা যিমান বিচাৰে'। আৰু যেতিয়া তেওঁ প্ৰণাম কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ পঢ়িলে; ‘হে আল্লাহ, তোমাৰ ওচৰত মই সজ্জা কৰো, তোমাৰ ওচৰত মই বিশ্বাস কৰোঁ, তোমাৰ ওচৰত মই আত্মসমৰ্পণ কৰো, মোৰ মুখখন সেইজনৰ ওচৰত সজ্জিত কৰে যিয়ে ইয়াক সৃষ্টি কৰিছিল আৰু ইয়াক গঠন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ইয়াৰ আকৃতি সুন্দৰ কৰিছিল, তাৰ পিছত শ্ৰৱণ আৰু দেখা মুকলি হয়। মহিমামণ্ডিত আল্লাহ, সৃষ্টিকৰ্তাসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ'। তাৰ পাছত যেতিয়া তেওঁ প্ৰাৰ্থনাৰ শেষত সম্ভাষণ জনাইছিল, তেতিয়া তেওঁ পঢ়িছিল; 'হে আল্লাহ মোৰ আগৰ আৰু ভৱিষ্যতৰ পাপবোৰ ক্ষমা কৰি দিয়া, যিবোৰ মই লুকুৱাই ৰাখোঁ বা যিবোৰ মই প্ৰকাশ কৰো, যিবোৰ মই অত্যধিকভাৱে কৰো, আৰু যিবোৰ পাপ তুমি মোতকৈ ভালকৈ জানো, তুমিয়েই আটাইতকৈ আগতীয়া আৰু শেষ, তোমাৰ বাহিৰে আন কোনো ভগৱান নাই-'।