حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنِّي تَرَكْتُ فِي الْمَسْجِدِ رَجُلًا يُفَسِّرُ الْقُرْآنَ بِرَأْيِهِ يَقُولُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ { يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ } إِلَى آخِرِهَا يَغْشَاهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ دُخَانٌ يَأْخُذُ بِأَنْفَاسِهِمْ حَتَّى يُصِيبَهُمْ مِنْهُ كَهَيْئَةِ الزُّكَامِ قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَنْ عَلِمَ عِلْمًا فَلْيَقُلْ بِهِ وَمَنْ لَمْ يَعْلَمْ فَلْيَقُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ فَإِنَّ مِنْ فِقْهِ الرَّجُلِ أَنْ يَقُولَ لِمَا لَا يَعْلَمُ اللَّهُ أَعْلَمُ إِنَّمَا كَانَ هَذَا لِأَنَّ قُرَيْشًا لَمَّا اسْتَعْصَتْ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا عَلَيْهِمْ بِسِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ فَأَصَابَهُمْ قَحْطٌ وَجَهِدُوا حَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ فَيَنْظُرُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّمَاءِ كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ مِنْ الْجَهْدِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ } فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ اللَّهَ لِمُضَرَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا قَالَ فَدَعَا لَهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ } فَلَمَّا أَصَابَهُمْ الْمَرَّةَ الثَّانِيَةَ عَادُوا فَنَزَلَتْ { يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ } يَوْمَ بَدْرٍ

Esan digu [Abu Mu'awiyah] esan digu [Al A'masy] [musulman]tik [Masruq] esan du; Gizon bat Abdullahengana etorri eta esan zion: Meskitan utzi dut Korana bere adimenarekin interpretatzen zuen gizon bat, esan zion bertsoari: -Beraz, itxaron zeruak laino garbia ekartzen duen eguna- amaiera arte; Pizkunde egunean, arnasa hartuko duten kez inguratuta egongo dira, hotz baten mugimenduak bezala jo arte. Esan zuen; hala esan zuen [Abdullahek]; Zerbait dakienak, esan dezala eta ez dakienak, esan dezala; Allahu A'lam, esaten duenean pertsona baten ulermena barne hartzen duelako; Allahu A'lam ez dakienagatik. Hau da, Quraysh jendeak sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta desobeditu zuenean, -suntsitzeko- otoitz egin zuelako Yusuf-i gertatu zen urteko lehortea bezalako urteko lehorte bat joz, orduan lehorteak jo eta nekatuta sentitu ziren hezurrak jatera arte. Gizon batek zerura begiratu eta bere eta zeruaren artean kea bezala mugitzen ikusi zuen arte, nekatuta zegoelako. Orduan Allah Azza wa Jallaren hitza jaitsi zen: -Beraz, itxaron zeruak gizakiak estaltzen dituen benetako lanbroa ekartzen duen eguna. hau zigor mingarria da. - gero Allahren Mezulariarengana joan zen sallallaahu 'alaihi wasallam eta esan zion; O Allahren mezularia, eskatu Allah-i euria dezala Mudlar herriarentzat, hil egin direlako. Esan zuen; Orduan haien alde otoitz egin zuen, orduan Allah Azza wa Jallak bertsoa agerian utzi zuen: -Hain zuzen ere -bada- oinazea ezabatuko dugu-. Bigarren aldiz hau gertatu zitzaienean, berriz itzuli ziren, gero Badr-eko gudu egunean bertsoa jaitsi zen: -Gogoratu kolpe gogorrarekin jo genituzten eguna. Izan ere, Gu gara ordainsaria.