حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَأَتَى حَاجَتَهُ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ قَامَ فَأَتَى الْقِرْبَةَ فَأَطْلَقَ شِنَاقَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ لَمْ يُكْثِرْ وَقَدْ أَبْلَغَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى فَقُمْتُ فَتَمَطَّأْتُ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَرَى أَنِّي كُنْتُ أَرْتَقِبُهُ فَتَوَضَّأْتُ فَقَامَ يُصَلِّي فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَنِي بِأُذُنِي فَأَدَارَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَتَتَامَّتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فَأَتَاهُ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَكَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا وَفِي بَصَرِي نُورًا وَفِي سَمْعِي نُورًا وَعَنْ يَمِينِي نُورًا وَعَنْ يَسَارِي نُورًا وَمِنْ فَوْقِي نُورًا وَمِنْ تَحْتِي نُورًا وَمِنْ أَمَامِي نُورًا وَمِنْ خَلْفِي نُورًا وَأَعْظِمْ لِي نُورًا قَالَ كُرَيْبٌ وَسَبْعٌ فِي التَّابُوتِ قَالَ فَلَقِيتُ بَعْضَ وَلَدِ الْعَبَّاسِ فَحَدَّثَنِي بِهِنَّ فَذَكَرَ عَصَبِي وَلَحْمِي وَدَمِي وَشَعْرِي وَبَشَرِي قَالَ وَذَكَرَ خَصْلَتَيْنِ

[Abdurrahman] [Sufyan] [Salamah] [Salamah] [Kuraib] [Ibn Abbas]-etik [Ibn Abbas]-etik esan ondoren, esan zuen; Gaua nire izebaren etxean egon nintzen, Maimunah, gero, gauean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esnatu eta defekatu egin zen. Gero aurpegia eta eskuak garbitu zituen, gero zintzilik zegoen ur-ontzira joan eta beheko estalkia ireki zuen. Ondoren, bi abluzioen arteko abluzioa egin zuen -ez gehiegizkoa-, ez asko baina perfektua. Orduan otoitz egin zuen, zutitu nintzen eta oin puntetan jarri nintzen, begiratzen ari nintzela ikusiko zuen kezkatuta, gero abluzioak egin eta otoitz egitera altxatu nintzen. Beraz, bere ezkerrean gelditu nintzen, orduan belarrira heldu eta bere eskuinera eraman ninduen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en otoitza hamahiru rak'ahrekin amaitu zen. Gero etzan eta lo hartu zuen zurrungak egin arte. Lotan ari zen -aurkitu zen- zurrungak eginez, orduan Bilalek topo egin eta otoitz egiteko esan zion. Orduan otoitz egin zuen baina ez zuen berriro abluziorik egin. Bere otoitzean esan zuen: ''ALLAHUMMAJ'AL FI QALBI NURAN WA FI BASHARI NURAN WA FI SAM'I NURAN WA 'AN YAMINI NURAN WA 'AN YASARI NURAN WA MIN FAUQI NURAN WA MIN TAHTI NURAN WA MIN AMAMI NURAN WAALFI NURANH - LIRANH NURANH' Ala, egin argia nire bihotzean, argia nire entzumenean, argia nire begietan, argia nire eskuineko, argia nire ezkerrean, argia nire aurrean, argia nire atzetik, argia nire gainean, argia nire azpian eta goraipatu argia niretzat-'. [Kuraib] esan zuen; Zazpi dira bularrean, esan zuen; Orduan [Al Abbasen seme-alaba batzuk] ezagutu nituen, gero kontatu zidan, gero esan zuen; 'ASHABI WA LAHMI WA DAMI WA SYA'RI WA BASYARI' -Nire zainak, nire haragia, nire odola, nire ilea eta nire azala-'. Esan zuen; Eta aipatu beste bi gauza.