Keistimewaan Aisyah ra

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خُثَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ ذَكْوَانُ حَاجِبُ عَائِشَةَ أَنَّهُ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَى عَائِشَةَ فَجِئْتُ وَعِنْدَ رَأْسِهَا ابْنُ أَخِيهَا عَبْدُ اللَّهِ بِنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ هَذَا ابْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ فَأَكَبَّ عَلَيْهَا ابْنُ أَخِيهَا عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ وَهِيَ تَمُوتُ فَقَالَتْ دَعْنِي مِنْ ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ يَا أُمَّتَاهُ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ مِنْ صَالِحِي بَنِيكِ لِيُسَلِّمْ عَلَيْكِ وَيُوَدِّعْكِ فَقَالَتْ ائْذَنْ لَهُ إِنْ شِئْتَ قَالَ فَأَدْخَلْتُهُ فَلَمَّا جَلَسَ قَالَ أَبْشِرِي فَقَالَتْ أَيْضًا فَقَالَ مَا بَيْنَكِ وَبَيْنَ أَنْ تَلْقَيْ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْأَحِبَّةَ إِلَّا أَنْ تَخْرُجَ الرُّوحُ مِنْ الْجَسَدِ كُنْتِ أَحَبَّ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ إِلَّا طَيِّبًا وَسَقَطَتْ قِلَادَتُكِ لَيْلَةَ الْأَبْوَاءِ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُصْبِحَ فِي الْمَنْزِلِ وَأَصْبَحَ النَّاسُ لَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا } فَكَانَ ذَلِكَ فِي سَبَبِكِ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ مِنْ الرُّخْصَةِ وَأَنْزَلَ اللَّهُ بَرَاءَتَكِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَوَاتٍ جَاءَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ فَأَصْبَحَ لَيْسَ لِلَّهِ مَسْجِدٌ مِنْ مَسَاجِدِ اللَّهِ يُذْكَرُ اللَّهُ فِيهِ إِلَّا يُتْلَى فِيهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَآنَاءَ النَّهَارِ فَقَالَتْ دَعْنِي مِنْكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا

Esan digute [Mu'awiyah bin 'Amru]; Esan digu [Za`idah] esan digu [Abdullah bin Khutsaim] esan du; Esan nion [Abdullah bin Abu Awalkah] esan niola [Dzakwan] Aisyahren pantaila gisa [Abdullah bin Abbas] Aisyahren baimena eskatzera etorri zela, orduan etorri nintzen, Aisyahren burutik gertu zegoen bitartean bere anaiaren semea - bere iloba -, hots, Abdullahman, bin Abdu esan nuen; 'Ibn Abbas zegoen baimena eskatzen'. Abdullahek, bere ilobak, xuxurlatu zion, esan zuen; 'Abdullah bin Abbas dago baimena eskatzen'. Garai hartan Aisyah ia hil zen, orduan esan zuen; 'Utzidazu Ibn Abbas'. Abdullah -bere ilobak- esan zuen; 'O Ama, benetan Ibn Abbas zure seme-alaba zintzoen artean dago, utzi ezazu agurtu eta utz itzazu joan'. Aishak esan zuen: "Eman baimena nahi baduzu". Beraz, sartu nuen, Ibnu Abbas eseri zenean, esan zuen; 'Animo'. Aisyah-k ere esan zuen; 'Zu ere'. Ibn Abbasek berriro esan zuen; 'Ez dago -desberdintasunik- zure eta Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallam eta bere senideekin egindako topaketaren artean, arimak gorputzetik irtetea izan ezik. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en emaztea zara, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek gehien maite zuena eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ona baino ez zuen maite. Zure lepokoa gauez Abwa'n erori zenean, Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam egon zen - han - goizera arte oraindik lekuan, jendeak urik ez zuen bitartean, orduan Allah-k bertsoa agerian utzi zuen: - Beraz, otoitz egin lur onetan - garbian, hori zuregatik da. Eta Allah 'azza wajalla-k ez du rukhshah - erliebea - bidali herri honentzat - horregatik izan ezik -. Ala ere zure askatasuna -akusaziotik- jaitsi du zazpi zeruetatik, Ar Ruh Al Aminek ekarri zuena -Jibril-, beraz, Ala-ren meskita bat ere ez da aipatzen -horretan- Allahren izena, salbu -bertso hori- gauez eta egunez beti irakurtzen den'. Orduan Aishak esan zuen; «Utz nazazu bakean, oi Ibn Abbas, zeinaren eskuetan dagoen nire arima, ahaztuta dagoen norbait izan nahi dut».