Lalu aku masuk kembali di tengah shaf dan tidak ada orang yang menyalahkanku

Imam Ahmad : 2256

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ أَقْبَلْتُ وَقَدْ نَاهَزْتُ الْحُلُمَ أَسِيرُ عَلَى أَتَانٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي لِلنَّاسِ يَعْنِي حَتَّى صِرْتُ بَيْنَ يَدَيْ بَعْضِ الصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ نَزَلْتُ عَنْهَا فَرَتَعَتْ فَصَفَفْتُ مَعَ النَّاسِ وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Һөйләне беҙгә [Йәғҡүб] беҙгә [Ибн Шиһабтың ейәне] [абзыйының] әйтте; миңә [Ғөбәйҙулла бин Абдулла бин Ғотбах бин Мәсғүдкә] хәбәр итте: [Ибн Ғаббас] былай тигән; — Мин үҫмерлек осорона еткәс килдем, инә ишәккә атландым, шул уҡ ваҡытта — шул ваҡытта — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм халыҡты етәкләп намаҙ уҡый ине, тик мин рәттең беренсе өлөшө алдынан үткәнсе, шунан төшөп, ишәкте йәйләргә рөхсәт иттем, ә мин рәткә индем, артта ҡалған кешеләр менән Рәсүлуллаһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүлләһүл.