Rasulullah melarang membunuh wanita, anak-anak, orang tua, dan para rahib
Imam Ahmad : 2202
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْهُ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ حَجَّاجٍ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَجُلًا أَخَذَ امْرَأَةً أَوْ سَبَاهَا فَنَازَعَتْهُ قَائِمَ سَيْفِهِ فَقَتَلَهَا فَمَرَّ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَ بِأَمْرِهَا فَنَهَى عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ
Sa faamatala mai ia i matou [Abdullah bin Muhammad], na fai mai ai Abdullah bin Ahmad; ma sa ou faalogo i ai mai ia te ia. Sa faamatala mai ia i matou [Abu Khalid Al Ahmar] mai ia [Hajjaj] mai ia [Al Hakam] mai ia [Miqsam] mai ia [Ibn Abbas]; sa pu’e e se tamaloa se fafine pe taofia o ia, ona toso lea e ia le au o lana pelu, ona fasiotia lea o ia. Ona ui ane lea o le Perofeta o sallallaahu alaihi wasallam ia te ia, ona logoina lea o ia e uiga i ai, o lea na ia faasaina ai le fasiotia o fafine ma tamaiti.