Khutbah dilaksanakan setelah shalat Ied

Imam Ahmad : 1803

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى قَبْلَ الْخُطْبَةِ فِي الْعِيدِ ثُمَّ خَطَبَ فَرَأَى أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعْ النِّسَاءَ فَأَتَاهُنَّ فَذَكَّرَهُنَّ وَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَتْ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْخُرْصَ وَالْخَاتَمَ وَالشَّيْءَ

Esan digute [Sufyan] [Ayyub] ['Atho'] [Ibn Abbas]-etik, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam Eid-eko sermoia baino lehen otoitz egiten ikusi nuen, gero sermoia eman zuen. Pentsatu zuen emakumeek ezin zutela entzuten, beraz, haiengana hurbildu eta gogorarazi eta aholkatu zien. Karitatea emateko deia ere egin zien. Beraz, - bakoitzak - emakume batek bere belarritakoak, bere eraztuna eta beste guztia bota zituen.