Talbiyah diucapkan terus hingga tiba saat melempar jumrah

Imam Ahmad : 1726

حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى وَأَبُو أَحْمَدَ يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ كُنْتُ رَدِيفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَفَاضَ مِنْ الْمُزْدَلِفَةِ وَأَعْرَابِيٌّ يُسَايِرُهُ وَرِدْفُهُ ابْنَةٌ لَهُ حَسْنَاءُ قَالَ الْفَضْلُ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَتَنَاوَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَجْهِي يَصْرِفُنِي عَنْهَا فَلَمْ يَزَلْ يُلَبِّي حَتَّى رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ

اسان کي [حجين بن المثنيٰ] ۽ [ابو احمد] يعني الزبيري معنيٰ ۾ بيان ڪيو آهي، اسان کي [اسرائيل] کان [ابو اسحاق] کان [سعيد بن جبير] کان [ابن عباس] کان [الفضل بن عباس] کان، [ابو احمد] جي مطابق، هن چيو آهي؛ مون کي [الفضل بن عباس] کان ٻڌايو آهي، هن چيو آهي؛ 'مان هڪ ڀيرو رسول الله ﷺ جي پٺي تي هوس جڏهن اهي مزدلفه کان نڪتا، تڏهن هڪ بدوي پنهنجي سهڻي ڌيءَ کي کڻي وڃي رهيو هو.' الفضل ڪهاڻي جاري رکي؛ 'پوءِ مون بدوي جي ڌيءَ ڏانهن ڏٺو، پوءِ رسول الله ﷺ فوري طور تي منهنجو چهرو پڪڙيو ۽ ان کي پاڻ کان ڦيرائي ڇڏيو، هو نماز پڙهندو رهيو جيستائين هن جرور اڇلائي ڇڏيو.'