Talbiyah diucapkan terus hingga tiba saat melempar jumrah
Imam Ahmad : 1719
حَدَّثَنَا يَعْلَى وَمُحَمَّدٌ ابْنًا عُبَيْدٍ قَالَا ثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الْفَضْلِ قَالَ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَاتٍ وَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ رِدْفُهُ فَجَالَتْ بِهِ النَّاقَةُ وَهُوَ وَاقِفٌ بِعَرَفَاتٍ قَبْلَ أَنْ يُفِيضَ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ لَا تُجَاوِزَانِ رَأْسَهُ فَلَمَّا أَفَاضَ سَارَ عَلَى هِينَتِهِ حَتَّى أَتَى جَمْعًا ثُمَّ أَفَاضَ مِنْ جَمْعٍ وَالْفَضْلُ رِدْفُهُ قَالَ الْفَضْلُ مَا زَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُلَبِّي حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ
اسان کي [يعليٰ] ۽ [محمد] ٻنهي عبيد جي پٽن کان بيان ڪيو آهي، چيو آهي؛ اسان کي [عبدالمالڪ] کان [عثوع] کان [عبدالله بن عباس] کان [الفضل] ٻڌايو آهي ته: رسول الله ﷺ اسامہ بن زيد کي کڻي عرفات کان روانا ٿيا، ۽ جنهن اٺ تي هو سوار هو، ان کي ان وقت گھمايو جڏهن هو عرفات تي وقوف ڪري رهيو هو، روانگي کان اڳ - عرفات مان نڪرندي - پنهنجا هٿ مٿي کڻي، پر مٿي نه. جڏهن هو عرفات مان نڪتو، ته آرام سان هليو ويو جيستائين مزدلفه پهتو، پوءِ مزدلفه مان الفضل تي سوار ٿي نڪتو. الفضل چيو ته: 'رسول الله ﷺ تلبيه جاري رکي جيستائين جرور نه اڇلائي'.
تائيدي حديثون :
Imam Ahmad : 1695, 1696, 1697, 1698, 1700, 1702, 1709, 1710, 1711, 1714, 1718, 1719, 1723, 1724, 1726, 1728, 1730, 1731, 1734, 1735, 1952, 2141, 2433, 3030, 3552, 3765, 11649, 14753, 14863, 14864, 14865
Imam Bukhari : 1443, 1573, 1574
Imam Muslim : 2246, 2247, 2248
Imam Abu Dawud : 1549, 1620, 1688, 1691
Imam Tirmidzi : 841
Imam Nasa'i : 2970, 3002, 3005, 3006, 3008, 3030, 3031, 3032
Imam Ibnu Majah : 3030, 3031
Imam Darimi : 1814, 1823