इमाम अहमद : 1704

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ الْعَدَنِيُّ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ يَعْنِي ابْنَ أَبَانَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ قَالَ الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ لَمَّا أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فَبَلَغْنَا الشِّعْبَ نَزَلَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ رَكِبْنَا حَتَّى جِئْنَا الْمُزْدَلِفَةَ

हे आम्हाला [याझीद बिन अबू हकीम अल-'अदाणी] यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [अल-हकाम] यांना सांगितले की इब्न अबान म्हणाले: मी ['इक्रिमा] यांना म्हणताना ऐकले; [अल-फज़्ल बिन 'अब्बास] म्हणाले: "जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अराफाह सोडण्यासाठी घाई करत होते, तेव्हा मी त्यांच्या सोबत होतो. जेव्हा आम्ही एका दऱ्यावर पोहोचलो, तेव्हा तो थांबला आणि वुजू केले, मग आम्ही आमची यात्रा सुरू ठेवली जोपर्यंत आम्ही मुझ्दलिफा येथे पोहोचलो."