Imam Ahmad : 1704
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ الْعَدَنِيُّ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ يَعْنِي ابْنَ أَبَانَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ قَالَ الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ لَمَّا أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فَبَلَغْنَا الشِّعْبَ نَزَلَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ رَكِبْنَا حَتَّى جِئْنَا الْمُزْدَلِفَةَ
Нилъеда бицана [Язид бин Абу ХӀаким Аль ГӀаданица] дида [Аль ХӀакамица] абун букӀана, ай Ибн Абаница абуна; Дида рагӀана [Икримаца] абулеб; [Ал Фадзул бин ГӀаббасица] абуна: «Расулуллагь шаллаллагьу гӀалайгьи васаллам гӀедегӀараб мехалъ -ГӀарафат- доб мехалъ дун гьесда цадахъ вукӀана. Цо кӀкӀалахъе щведал, гьес лъалхъана ва чури бахъана, цинги нижеца нахъехун нух халат бахъинабуна Муздалифаялде щвезегӀан.