Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

Imam Ahmad : 1685

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ أَنَّ عُمَرَ دَعَاهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا عِنْدَهُ إِذْ جَاءَ حَاجِبُهُ يَرْفَأُ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ قَالَ نَعَمْ فَأَدْخَلَهُمْ فَلَبِثَ قَلِيلًا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنَانِ قَالَ نَعَمْ فَأَذِنَ لَهُمَا فَلَمَّا دَخَلَا قَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا لَعَلِيٍّ وَهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِي الصَّوَافِ الَّتِي أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَمْوَالِ بَنِي النَّضِيرِ فَقَالَ الرَّهْطُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنْ الْآخَرِ قَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا أُنَاشِدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ يُرِيدُ نَفْسَهُ قَالُوا قَدْ قَالَ ذَلِكَ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَلِيٍّ وَعَلَى الْعَبَّاسِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ أَتَعْلَمَانِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الْأَمْرِ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ فِي هَذَا الْفَيْءِ بِشَيْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَقَالَ { وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ إِلَى قَدِيرٌ } فَكَانَتْ هَذِهِ خَاصَّةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلَا اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَبَثَّهَا فِيكُمْ حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ فَعَمِلَ بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيَاتَهُ ثُمَّ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَضَهُ أَبُو بَكْرٍ فَعَمِلَ فِيهِ بِمَا عَمِلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[Abu Al Yaman] har fortalt os [Syu'aib] fra [Az Zuhri] har informeret mig [Malik bin 'Uwais bin Al Hadatsan An Nashri] om, at Umar kaldte på ham. Så nævnte Malik hadithen. Malik sagde: Mens jeg sad i nærheden af Umar, kom hans tjener pludselig og kaldte på ham og sagde til Umar: "[Uthman], [Abdurrahman], [Zubayr] og [Sa'id] beder om tilladelse." Han svarede: "Ja, giv dem tilladelse." Så inviterede han dem indenfor. Ikke længe efter sagde han til Umar: "Tillader du [Ali] og [Abbas]?" Så svarede han: "Ja, giv dem tilladelse." Efter de var kommet ind, sagde Abbas: "O Amirul Mukminin! Afgør sagen mellem mig og denne person" til Ali radiallahu 'anhu, de to havde en strid om Shawwaf-spørgsmålet, som Allah gav til Sin Sendebud i form af Bani Nadhrs ejendom. En gruppe mennesker sagde: "O Amirul Mukminin, afgør problemet mellem de to, og få hver især til at føle sig rolige over for den anden." Så sagde [Umar]: "I Allahs navn, med hvis tilladelse himlene og jorden blev grundlagt, ved I ikke, at profeten sallallaahu 'alaihi wasallam sagde: "Vi er ikke arvelige. Den rigdom, vi efterlader, er som almisser." Hvad han mener, er sig selv?" De svarede: "Sandelig sagde han det engang." Så henvendte Umar sig til [Ali] og [Abbas] og sagde: "Ved Allah, ved I begge, at profeten sallallaahu 'alaihi wasallam sagde det?" De svarede begge: "Ja." Så sagde Umar; "Jeg vil fortælle jer om denne sag. Allah Azza Wa Jalla har specialiseret sig for Sit Sendebud i denne sag om krigsbytte, som aldrig blev givet til andre. Allah Ta'ala sagde: (Og hvilket som helst bytte (fai`) Allah gav til Sit Sendebud (fra deres ejendom), så mobiliserede I ikke en eneste hest for at få det..) indtil dommen; (Den Mest Afgørende) Dette vers er specifikt for Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, ved Allah, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam tog det ikke alene uden at give det til andre, han gav det til jer og prioriterede ikke sig selv, så den resterende rigdom blev tilbage. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam forsørgede sin familie i et år fra denne ejendom, derefter tog han det, der var tilbage, og gjorde det til Allahs skat. Så døde han, så sagde Abu Bakr; det er ligesom Allahs Sendebud shallallahu 'alaihi wasallam behandlede ham."