Tidak menyesal menegakkan hukuman, kecuali pada peminum khamar
Imam Ahmad : 974
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ أَقَمْتُ عَلَيْهِ حَدًّا فَمَاتَ فَأَجِدُ فِي نَفْسِي إِلَّا الْخَمْرَ فَإِنَّهُ لَوْ مَاتَ لَوَدَيْتُهُ لِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَسُنَّهُ
U hi byerile [Abdurrahman] u hi byerile [Sufyan] ku suka eka [Abu Hushain] ku suka eka [Umair bin Sa’id] ku suka eka [Ali Radhiallah ‘anhu], u te; 'Akuna wanuna loyi ndzi n'wi sindziseke nawu wa had eka yena, kutani a fa a siya nhlamuselo eka moya wa mina handle ka mhaka ya khamer.' Loko a fa, ndzi ta n’wi hakela diyat hakunene hikuva Murhumiwa wa Allah (ku rhula ni mikateko ya Allaah a swi ve eka yena) a nga vekanga xikombiso eka leswi.’