Imam Ahmad : 974

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ أَقَمْتُ عَلَيْهِ حَدًّا فَمَاتَ فَأَجِدُ فِي نَفْسِي إِلَّا الْخَمْرَ فَإِنَّهُ لَوْ مَاتَ لَوَدَيْتُهُ لِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَسُنَّهُ

A yeke na lege ni ti tene so [Abdurrahman] atene na [Sufyan] ti [Abu Hushain] ti [Umair bin Sa’id] ti [Ali Radhiallah ‘anhu], lo tene; ‘Mbeni koli so mbi sala si ndia ti had asala ngangu na ndo ti lo, na pekoni lo kui na lo zia mbeni fä na ndo âme ti mbi ayeke dä pëpe gi tënë ti khamer. Tongana lo kui, mbi yeke futa lo biani diyat ngbanga ti so Watokua ti Nzapa (so siriri ti Nzapa aduti na ndo ti lo) azia tapande ti ye so pëpe.’