Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Ahmad : 786

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عُبَيْدَةَ قَالَ تَنَازَعَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيُّ وَحِبَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لِحِبَّانَ قَدْ عَلِمْتُ مَا الَّذِي جَرَّأَ صَاحِبَكَ يَعْنِي عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَمَا هُوَ لَا أَبَا لَكَ قَالَ قَوْلٌ سَمِعْتُهُ مِنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُهُ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالزُّبَيْرَ وَأَبَا مَرْثَدٍ وَكُلُّنَا فَارِسٌ قَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَبْلُغُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا امْرَأَةً مَعَهَا صَحِيفَةٌ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَأْتُونِي بِهَا فَانْطَلَقْنَا عَلَى أَفْرَاسِنَا حَتَّى أَدْرَكْنَاهَا حَيْثُ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسِيرُ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا قَالَ وَكَانَ كَتَبَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ بِمَسِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكِ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَأَنَخْنَا بِهَا بَعِيرَهَا فَابْتَغَيْنَا فِي رَحْلِهَا فَلَمْ نَجِدْ فِيهِ شَيْئًا فَقَالَ صَاحِبَايَ مَا نَرَى مَعَهَا كِتَابًا فَقُلْتُ لَقَدْ عَلِمْتُمَا مَا كَذَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ حَلَفْتُ وَالَّذِي أَحْلِفُ بِهِ لَئِنْ لَمْ تُخْرِجِي الْكِتَابَ لَأُجَرِّدَنَّكِ فَأَهْوَتْ إِلَى حُجْزَتِهَا وَهِيَ مُحْتَجِزَةٌ بِكِسَاءٍ فَأَخْرَجَتْ الصَّحِيفَةَ فَأَتَوْا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ يَا حَاطِبُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا بِي أَنْ لَا أَكُونَ مُؤْمِنًا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَلَكِنِّي أَرَدْتُ أَنْ تَكُونَ لِي عِنْدَ الْقَوْمِ يَدٌ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهَا عَنْ أَهْلِي وَمَالِي وَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِكَ إِلَّا لَهُ هُنَاكَ مِنْ قَوْمِهِ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ تَعَالَى بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ قَالَ صَدَقْتَ فَلَا تَقُولُوا لَهُ إِلَّا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ أَوَلَيْسَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اطَّلَعَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ وَجَبَتْ لَكُمْ الْجَنَّةُ فَاغْرَوْرَقَتْ عَيْنَا عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

Sinabi niya sa amin [Affan] Sinabi niya sa amin [Abu 'Awanah] Sinabi niya sa amin [Hushain] Sinabi niya sa akin [Sa'd Bin Ubaidah] aniya; "Nagkaroon ng pagtatalo sa pagitan nina Abu Abdurrahman As Sulami at Hibban Bin Atiyyah, sinabi ni [Abu Abdurrahman] kay Hibban; "Alam ko na kung ano ang nagpatapang sa iyong kaibigang si Ali," aniya; "Ano iyon, sana ay mawala ang iyong ama?" Aniya; "Ang mga salitang narinig ko mula kay [Ali], aniya; "Sinugo ako ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, sina Zubair at Abu Martsad, at lahat kami ay sumakay sa mga kabayo," aniya; "Maglakad kayo hanggang sa makarating kayo sa Raudlah khakh, katotohanang may isang babae roon na nagdadala ng sulat mula kay Hatib Bin Abi Balta'ah para sa mga politeista, pagkatapos ay dalhin ninyo ang sulat sa akin," kaya't naglakad kami kasama ang aming mga kabayo hanggang sa makilala namin ang babae gaya ng sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, na ang babae ay naglalakad sakay ng kanyang kamelyo, sumulat si Hatib sa mga politeista tungkol sa pag-alis ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, kaya't sinabi namin sa kanya (sa babae); "Nasaan ang sulat na dala ninyo?" Sumagot siya; "Wala akong dalang sulat." Pagkatapos ay tinawag namin ang kanyang kamelyo at hinalughog ang kanyang sasakyan, ngunit hindi namin siya natagpuan, kaya't sinabi ng dalawa kong kaibigan; "Wala kaming makitang anumang sulat," kaya't sumagot ako; "Alam ninyong dalawa na ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay hindi maaaring magsinungaling," pagkatapos ay sumumpa ako; "Sa pamamagitan ng Isa na aking isinusumpaan, kung ayaw ninyong ilabas ang sulat, huhubarin namin ang inyong mga damit!" Kaya't inabot niya ang kanyang sinturon - binalutan niya ito ng tela - pagkatapos ay kinuha ang sulat, pagkatapos ay dinala nila ang sulat sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam at sinabing; "Oo, si Rasulullah Hatib ay nagtaksil kay Allah at sa Kanyang Sugo, hayaan mo akong pugutan siya ng ulo." Nagtanong ang Propeta; "O Hatib, ano ang dahilan kung bakit mo ginawa iyon?" Sumagot si Hatib; "O Sugo ng Allah, sa ngalan ng Allah, hindi ako naniniwala kay Allah at sa Kanyang Sugo, ngunit nais kong magkaroon ng kamay sa mga taong ipinagtatanggol ni Allah ang aking pamilya at ari-arian, habang wala sa iyong mga kaibigan ang naroon ngunit may mga taong ipinagtatanggol ni Allah ang kanilang pamilya at ari-arian." Sumagot siya; "Tama ka, kaya huwag kang magsabi ng anuman sa kanya maliban sa mabuti." Pagkatapos ay sinabi ni Umar; "O Sugo ng Allah, tunay na pinagtaksilan niya si Allah at ang Kanyang Sugo at ang mga mananampalataya, hayaan mo akong pugutan siya ng leeg." Sumagot ang Propeta; "Hindi ba't isa siya sa mga Eksperto ng Badr, na nakakaalam, nakita sila ni Allah at sinabi: 'Gawin mo ang nais mo, tunay na ikaw ay garantisadong mabibigyan ng langit." Kaya't napuno ng luha ang mga mata ni Umar habang sinasabi niya; "Si Allah at ang Kanyang Sugo ay nakakaalam ng lahat."