Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Tirmidhi : 3227

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ هُوَ ابْنُ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ قَال سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ يَقُولُبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَأْتُونِي بِهِ فَخَرَجْنَا تَتَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا قَالَ فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا يَا حَاطِبُ قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ نَسَبٍ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا فَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ قَالَ وَفِيهِ أُنْزِلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ }السُّورَةَقَالَ عَمْرٌو وَقَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي رَافِعٍ وَكَانَ كَاتِبًا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِيهِ عَنْ عُمَرَ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ نَحْوَ هَذَا وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ وَقَالُوا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ وَقَدْ رُوِيَ أَيْضًا عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ ذَكَرَ بَعْضُهُمْ فِيهِ فَقَالَ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُجَرِّدَنَّكِ

Ibinalita sa amin [si Ibn Abu Umar] ay ibinalita sa amin [si Sufyan] mula kay ['Amr bin Dinar] mula kay [Al Hasan bin Muhammad i.e. Al Hanafiyyah] mula kay ['Ubaidullah bin Abu Rafi'], sinabi niya; Narinig ko [si Ali bin Abu Talib] na nagsabi; Isinugo kami ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, ako, si Az Zubair, at si Al Miqdad bin Al Aswad. Sinabi niya: "Pumunta kayo hanggang sa makarating kayo sa isang lugar na tinatawag na Raudhah Khakh, dahil tunay na may isang babaeng may dalang sulat, kunin ninyo ito sa kanya at dalhin ninyo sa akin." Pagkatapos ay lumabas kami at ang aming mga kabayo ay tumakbo nang mabilis hanggang sa makarating kami sa Raudhah Khah, at tila may nakasalubong kaming babae, pagkatapos ay sinabi namin; kunin ninyo ang sulat! Pagkatapos ay sinabi ng babae; Hindi ako nagdala ng sulat. Pagkatapos ay sinabi namin; talagang kinuha ninyo ang sulat o hinubad ninyo ang inyong mga damit! Sabi ni Ali; pagkatapos ay kinuha ng babae ang sulat mula sa kanyang tinirintas na buhok (bun, bun). Sinabi ni Ali; Pagkatapos ay dinala namin ang babae sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah), at lumabas na ang sulat ay mula kay Hathib bin Abu Balta'ah para sa mga politeista sa Mecca, na nagpapaalam sa kanila ng ilan sa mga pangyayari sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah). Pagkatapos ay sinabi niya: "Ano ito, O Hathib?" Sinabi ni Hathib: Huwag kang magmadali sa paghatol sa akin, O Sugo ng Allah! Ako ay isang taong nanirahan kasama ng mga Quraysh at hindi ako inapo nila, samantalang ang mga kasama mo mula sa mga emigrante ay may mga kamag-anak na siyang nagpoprotekta sa kanilang mga pamilya at ari-arian sa Mecca. At nais ko, habang wala akong lahi sa kanila, na gumawa ng isang bagay na magagamit nila upang mapanatili ang aking pagkakamag-anak, at ginawa ko iyon hindi dahil ako ay isang di-mananampalataya o iniwan ang aking relihiyon, ni dahil nasiyahan ako sa di-pagtatapat pagkatapos ng pagdating ng Islam. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah): Tama siya. Pagkatapos ay sinabi ni Umar bin Al Khathab radliallahu 'anhu; Hayaan mong putulin ko ang leeg ng mapagkunwaring ito, O Sugo ng Allah! Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Tunay ngang siya ay lumahok sa labanan sa Badr, alam mo ba na posible na tiningnan ni Allah ang Dalubhasa sa Badr at nagsabi: "Gawin mo ang iyong nais, tunay na pinatawad Ko na ang iyong mga kasalanan?" sabi ni Ali; pagkatapos ay dumating ang liham na ito tungkol kay Hathib bin Abu Balta'ah: "O kayong mga naniniwala, huwag ninyong gawing tapat na kaibigan ang Aking mga kaaway at ang inyong mga kaaway." (QS. Almumtanganah 1), sabi ni 'Amr; sa pagkakaalam ko, si Ibn Abu Rafi' ay ang kalihim ni Ali bin Abu Talib. Ang hadith na ito ay isang hasan sahih hadith, at ito ay mula kina Umar at Jabir bin Abdullah, at hindi lamang isang tao ang nagsalaysay ng hadith na ito mula kay Sufyan bin 'Uyainah nang ganito. Ang ilan sa kanila ay nagsabi sa kanya: talagang alisin mo ang liham o huhubaran ka namin ng iyong mga damit.