Imam Ahmad : 521
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ الْحَكَمِ بْنِ أَوْسٍ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَادَةَ الزُّرَقِيُّ الْأَنْصَارِيُّ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمَ حُوصِرَ فِي مَوْضِعِ الْجَنَائِزِ وَلَوْ أُلْقِيَ حَجَرٌ لَمْ يَقَعْ إِلَّا عَلَى رَأْسِ رَجُلٍ فَرَأَيْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَشْرَفَ مِنْ الْخَوْخَةِ الَّتِي تَلِي مَقَامَ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَسَكَتُوا ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَسَكَتُوا ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَقَامَ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَا أَرَاكَ هَاهُنَا مَا كُنْتُ أَرَى أَنَّكَ تَكُونُ فِي جَمَاعَةٍ تَسْمَعُ نِدَائِي آخِرَ ثَلَاثِ مَرَّاتٍ ثُمَّ لَا تُجِيبُنِي أَنْشُدُكَ اللَّهَ يَا طَلْحَةُ تَذْكُرُ يَوْمَ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ غَيْرِي وَغَيْرُكَ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا طَلْحَةُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا وَمَعَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ رَفِيقٌ مِنْ أُمَّتِهِ مَعَهُ فِي الْجَنَّةِ وَإِنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ هَذَا يَعْنِينِي رَفِيقِي مَعِي فِي الْجَنَّةِ قَالَ طَلْحَةُ اللَّهُمَّ نَعَمْ ثُمَّ انْصَرَفَ
Abdullah esan digu, esan dit [Ubaidullah Bin Umar Al Qawariri] esan dit [Al Qasim Bin Al Hakam Bin Aus Al Anshari] esan zidan [Abu 'Ubadah Az Zuraqi Al Anshari] Medinako bizilagunetako bat, [Zaid Bin Aslam] [bere aita]tik [bere aita]; 'Ni egon nintzen [Uthman] gorpua zegoen tokian inguratuta egon zen egunean, harri bat erortzen bazen, zalantzarik gabe ez zen eroriko norbaiten burua kolpatu ezean, Gabrielen maqam-aren atearen alboan zegoen atetik ateratzen ikusi nuen Uthman orduan esan zuen; «O jendea, ba al dago zure artean Talharik?». Isilik zeuden, galdetu zuen berriro Uthmanek; «O jendea, ba al dago zure artean Talharik?». Isilik geratu ziren berriro, orduan galdetu zuen berriro Uthmanek; «O jendea, ba al dago zure artean Talharik?». Beraz, Talhah Bin Ubaidillah zutitu zen, orduan Uthmanek esan zion; 'Badakizu hemen ikusi zintudala, ez nuen espero jendetza honetan egongo zinenik eta hirugarren denboraren amaieran nire deia entzungo zenik eta gero ez zidala erantzun, zin egiten dizut Ala-ren izenean, oi Talha, gogoratzen al zara egun batez zu eta ni Ala-ren Mezulariarekin geundela (bakea eta bedeinkapena Allah-ren bedeinkapena eta haren lagunak izan ezik' honetaz, zuek eta nire lagunak izan ezik)? erantzun zuen Talhak; 'Bai'. -Jarraitu zuen Uthmanek;- 'Orduan Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam esan dizu; 'O Talha, egia esan, ez dago Profetarik berarekin zeruko bere lagunen artean bizkartzain bat dagoela izan ezik, eta, hain zuzen ere, Uthman Bin Affan -niri erreferentzia eginez- bizkartzain bat da nirekin Zeruan'. [Thalhah] esan zuen; 'Alaren arabera, subhanahu wata'ala, bai egia da'. Orduan alde egin zuen.