Imam Ahmad : 521

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ الْحَكَمِ بْنِ أَوْسٍ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَادَةَ الزُّرَقِيُّ الْأَنْصَارِيُّ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمَ حُوصِرَ فِي مَوْضِعِ الْجَنَائِزِ وَلَوْ أُلْقِيَ حَجَرٌ لَمْ يَقَعْ إِلَّا عَلَى رَأْسِ رَجُلٍ فَرَأَيْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَشْرَفَ مِنْ الْخَوْخَةِ الَّتِي تَلِي مَقَامَ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَسَكَتُوا ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَسَكَتُوا ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَفِيكُمْ طَلْحَةُ فَقَامَ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَا أَرَاكَ هَاهُنَا مَا كُنْتُ أَرَى أَنَّكَ تَكُونُ فِي جَمَاعَةٍ تَسْمَعُ نِدَائِي آخِرَ ثَلَاثِ مَرَّاتٍ ثُمَّ لَا تُجِيبُنِي أَنْشُدُكَ اللَّهَ يَا طَلْحَةُ تَذْكُرُ يَوْمَ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ غَيْرِي وَغَيْرُكَ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا طَلْحَةُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا وَمَعَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ رَفِيقٌ مِنْ أُمَّتِهِ مَعَهُ فِي الْجَنَّةِ وَإِنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ هَذَا يَعْنِينِي رَفِيقِي مَعِي فِي الْجَنَّةِ قَالَ طَلْحَةُ اللَّهُمَّ نَعَمْ ثُمَّ انْصَرَفَ

Har fortalt os Abdullah, Har fortalt mig, at [Ubaidullah Bin Umar Al Qawariri] har fortalt mig, at [Al Qasim Bin Al Hakam Bin Aus Al Anshari] har fortalt mig, at [Abu 'Ubadah Az Zuraqi Al Anshari], en af beboerne i Medina, fra [Zaid Bin Aslam] fra [sin far] sagde han; "Jeg var til stede [Uthman] den dag, hvor han var omringet ved begravelsesstedet. Hvis en sten skulle falde, ville den ikke falde, undtagen på nogens hoved. Jeg så Uthman komme til syne fra døren ved siden af maqam-døren. Jibril sagde da: "O folk, er der Thalhah iblandt jer?" De var tavse. Uthman spurgte igen: "O folk, er der Thalhah iblandt jer?" De var tavse igen. Så spurgte Uthman igen: "O folk, er der Thalhah iblandt jer?" Thalhah Bin Ubaidillah rejste sig. Så sagde Uthman til ham: "Ved, at jeg så dig her. Jeg forventede ikke, at du ville være i denne folkemængde og høre mit kald efter tredje gang og derefter ikke svare mig. Jeg sværger ved Allah til dig, O Thalhah, husker du en dag, hvor jeg og du var sammen med Allahs Sendebud (frid og velsignelser være med ham) på det og det sted, og ingen af hans ledsagere var med ham undtagen mig og dig?" Thalhah svarede: "Ja." (Uthman fortsatte;) "Så sagde Allahs Sendebud sallallaahu 'alaihi wasallam til dig: "O Talha, sandelig er der ingen Profet undtagen med ham en livvagt blandt hans ledsagere blandt hans folk i Himlen, og sandelig er Uthman Bin Affan - med henvisning til mig - en livvagt med mig i Himlen." [Thalhah] sagde: "Ved Allah subhanahu wata'ala, ja, det er sandt." Så gik han.