Keutamaan Uwais Al-Qarni dari generasi tabi'in

Imam Ahmad : 257

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ أَهْلُ الْيَمَنِ جَعَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَسْتَقْرِي الرِّفَاقَ فَيَقُولُ هَلْ فِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ قَرَنٍ حَتَّى أَتَى عَلَى قَرَنٍ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا قَرَنٌ فَوَقَعَ زِمَامُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَوْ زِمَامُ أُوَيْسٍ فَنَاوَلَهُ أَحَدُهُمَا الْآخَرَ فَعَرَفَهُ فَقَالَ عُمَرُ مَا اسْمُكَ قَالَ أَنَا أُوَيْسٌ فَقَالَ هَلْ لَكَ وَالِدَةٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَهَلْ كَانَ بِكَ مِنْ الْبَيَاضِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ فَدَعَوْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَأَذْهَبَهُ عَنِّي إِلَّا مَوْضِعَ الدِّرْهَمِ مِنْ سُرَّتِي لِأَذْكُرَ بِهِ رَبِّي قَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَغْفِرْ لِي قَالَ أَنْتَ أَحَقُّ أَنْ تَسْتَغْفِرَ لِي أَنْتَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ خَيْرَ التَّابِعِينَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أُوَيْسٌ وَلَهُ وَالِدَةٌ وَكَانَ بِهِ بَيَاضٌ فَدَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَأَذْهَبَهُ عَنْهُ إِلَّا مَوْضِعَ الدِّرْهَمِ فِي سُرَّتِهِ فَاسْتَغْفَرَ لَهُ ثُمَّ دَخَلَ فِي غِمَارِ النَّاسِ فَلَمْ يُدْرَ أَيْنَ وَقَعَ قَالَ فَقَدِمَ الْكُوفَةَ قَالَ وَكُنَّا نَجْتَمِعُ فِي حَلْقَةٍ فَنَذْكُرُ اللَّهَ وَكَانَ يَجْلِسُ مَعَنَا فَكَانَ إِذَا ذَكَرَ هُوَ وَقَعَ حَدِيثُهُ مِنْ قُلُوبِنَا مَوْقِعًا لَا يَقَعُ حَدِيثُ غَيْرِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْقَرْثَعِ عَنْ قَيْسٍ أَوْ ابْنِ قَيْسٍ رَجُلٍ مِنْ جُعْفِيٍّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ عَفَّانَ

Wedi dweud wrthym ['Affan] Wedi dweud wrthym [Hammad Bin Salamah] o [Sa'id Al Jurairi] o [Abu Nadlrah] o [Usair Bin Jabir] meddai; Pan ddaeth yr Yemenïaid, ymchwiliodd Umar i'r grŵp a gofyn, a oes unrhyw un ohonoch o Qaran - un o lwythau'r Murad -?' Yna efe a aeth at y bobl oedd yn dyfod o Qaran, ac a ofynasant; 'Pwy wyt ti bois?' Atebasant; 'Pobl Qaran'. Yna syrthiodd awen Umar neu Uwais, a chymerodd un o'r ddau — Umar neu Uwais — am y llall fel ei fod yn ei adnabod, gofynai Umar; 'Beth yw dy enw di?' Atebodd; 'Uwais ydw i'. Gofynnodd Umar; 'Oes gen ti fam?' Atebodd; 'Ie'. Gofynnodd Umar eto; 'Ydych chi erioed wedi cael clefyd pinbwynt?' Atebodd; 'Ie, a gofynnais i Allah 'azza wajalla, yna tynnodd Allah ef oddi wrthyf, ac eithrio bod dirham yn dal i fod yn fy bogail i atgoffa fy Rabb'. Yna Umar a ddywedodd wrtho; 'Maddeuwch i mi os gwelwch yn dda'. Ond efe a atebodd; 'Chi yw'r person gorau i ofyn maddeuant i mi oherwydd eich bod wedi mynd gyda Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam'. Felly dywedodd [Umar]; 'Yn wir, clywais Negesydd Allah (heddwch a bendithion Alla arno) yn dweud: 'Yn wir, y person gorau o'r genhedlaeth tabi'in oedd gŵr o'r enw Uwais, a oedd â mam ac unwaith yn dioddef o glefyd smotyn, yna gofynnodd i Allah, ac iachaodd Allah ef heblaw bod dirham yn dal i fod yn ei fogail.' O'r diwedd erfyniodd ar Umar am faddeuant, yna aeth i mewn i'r dyrfa fel na allai weld lle'r oedd.' Meddai Usair; “Yna fe gyrhaeddodd Kufa, pan oeddem yn casglu ac yn adrodd dhikr Allah, eisteddodd gyda ni, a phan siaradodd, cyffyrddodd ei eiriau â'n calonnau fel araith neb arall.” Yna soniodd Usair am yr hadith. Wedi dweud wrthym Abdul Malik Bin Abu Asy Syawarib meddai; Wedi dweud wrthym Abdul Wahid Bin Ziyad dywedodd; Wedi dweud wrthym Al Hasan Bin 'Ubaidillah o Ibrahim o Qartsa' o Qais neu Ibnu Qais, dyn o Ju'fi o Umar Bin Al Khaththab, yna soniodd am hadith sy'n debyg i hadith Affan.