Imam Ahmad : 230
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ رَأَى ابْنُ عُمَرَ سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ يَمْسَحُ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ وَإِنَّكُمْ لَتَفْعَلُونَ هَذَا فَقَالَ سَعْدٌ نَعَمْ فَاجْتَمَعَا عِنْدَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَفْتِ ابْنَ أَخِي فِي الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنَّا وَنَحْنُ مَعَ نَبِيِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَمْسَحُ عَلَى خِفَافِنَا فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَإِنْ جَاءَ مِنْ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَعَمْ وَإِنْ جَاءَ مِنْ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ قَالَ نَافِعٌ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ بَعْدَ ذَلِكَ يَمْسَحُ عَلَيْهِمَا مَا لَمْ يَخْلَعْهُمَا وَمَا يُوَقِّتُ لِذَلِكَ وَقْتًا فَحَدَّثْتُ بِهِ مَعْمَرًا فَقَالَ حَدَّثَنِيهِ أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ مِثْلَهُ
Esan digu [Abdurrazzaq] [Ubaidullah Bin Umar] [Nafi'tik] esan digu; Ibn Umarrek Sa'd Bin Malik bere bi khuf -larruzko oinetakoak- igurzten ikusi zuela, esan zuen [Ibnu Umarrek]; 'Zuek normalean hau egiten al duzue?' Sa'dek erantzun zuen; «Bai», orduan biak elkartu ziren Umarren alboan, eta Sa'dek esan zuen; «O Amirul Mukminin, eman bi khuf ezabatzeko fatwa bat nire anaiaren semeari!». galdetu zuen Ibn Umarrek; «Eta irauli eta pixa egin ondoren badator?». [Umarrek] erantzun zuen; 'Bai, nahiz eta irauli edo pixa egin'. Nafi'k esan zuen; 'Ondoren, Ibn Umarrek bere bi khufak garbitzen zituen beti, kendu ez zituen bitartean, eta garbitzeko zehaztutako epean. Hala esan zidan [Ma'mar], esan zuen; Esan dit [Ayyub] [Nafi']-tik antzeko hadith batekin.