इमाम अहमद : 230

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ رَأَى ابْنُ عُمَرَ سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ يَمْسَحُ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ وَإِنَّكُمْ لَتَفْعَلُونَ هَذَا فَقَالَ سَعْدٌ نَعَمْ فَاجْتَمَعَا عِنْدَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَفْتِ ابْنَ أَخِي فِي الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنَّا وَنَحْنُ مَعَ نَبِيِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَمْسَحُ عَلَى خِفَافِنَا فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَإِنْ جَاءَ مِنْ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَعَمْ وَإِنْ جَاءَ مِنْ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ قَالَ نَافِعٌ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ بَعْدَ ذَلِكَ يَمْسَحُ عَلَيْهِمَا مَا لَمْ يَخْلَعْهُمَا وَمَا يُوَقِّتُ لِذَلِكَ وَقْتًا فَحَدَّثْتُ بِهِ مَعْمَرًا فَقَالَ حَدَّثَنِيهِ أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ مِثْلَهُ

आम्हाला [अब्दुर्रज़्ज़ाक] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उबैदुल्लाह इब्न उमर] यांच्याकडून, [नाफी] यांच्या म्हणण्यानुसार कळवले की: इब्न उमर यांनी सअद इब्न मलिक यांना त्यांच्या दोन खुफ (चामड्याच्या बूटांवर) झाकताना पाहिले, आणि [इब्न उमर] म्हणाले: "तुम्ही लोक सहसा असे करता का?" सा'दने उत्तर दिले, "होय," नंतर दोघे उमर यांच्याकडे गेले आणि सा'दने म्हटले, "हे विश्वासू सेनापती, माझ्या भाच्याला खुफवर पोंछण्याबाबत निर्णय द्या!" इब्न उमरने विचारले, "आणि जर एखादी व्यक्ती शौचाकर्म किंवा मूत्रत्यागानंतर येते तर?" [उमर] म्हणाले; "होय, शौचाकडून किंवा मूत्रविसर्जनानंतरही." नाफी म्हणाले; "त्यानंतर, इब्न उमर नेहमीच त्यांच्या दोन खूफांवर पुसून घेत असत, जोपर्यंत ते काढत नसत आणि पुसण्याची निर्धारित वेळ अजून संपलेली नसत. मग [मअमर] यांनी मला सांगितले: [अय्यूब] यांनी [नाफी] यांच्याकडून अशीच हदीस मला सांगितली.