Digergaji, dagingnya disisir, tidak ditakuti kecuali hanya takut Allah

Imam Muslim : 5327

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتْ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمْ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنْ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ فَجِيءَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَرَجَفَ بِهِمْ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَانْكَفَأَتْ بِهِمْ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعْ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ

Ibinalita sa amin [si Haddab bin Khalid] ay ibinalita sa amin [si Hammad bin Salamah] ay ibinalita sa amin [si Tsabit] mula kay [si Abdurrahman bin Abu Laila] mula kay [si Shuhaib] ay nagsabi: "Noong nakaraan, bago kayo ay may isang hari, mayroon siyang isang salamangkero, nang matanda na ang salamangkero, sinabi niya sa hari: 'Ako ay matanda na, magpadala kayo ng isang binata sa akin upang turuan ako ng mahika.' Pagkatapos ay may isang binata na lumapit sa kanya, tinuruan niya ng mahika ang binata. (Distansya) sa pagitan ng salamangkero at ng hari ay may isang monghe. Lumapit ang binata sa monghe at narinig ang kanyang mga salita, siya ay namangha sa mga salita ng monghe kaya kung pupunta siya sa salamangkero ay tiyak na siya ay mabubugbog. Nagreklamo ang binata tungkol dito sa monghe, sinabi niya: 'Kung gusto kang saktan ng salamangkero, sabihin mo: 'Pinipigilan ako ng aking pamilya,' at kung natatakot ka sa iyong pamilya, sabihin mo: 'Pinipigilan ako ng salamangkero.' Sa ganitong pagkakataon, isang araw ay lumapit siya sa isang malaking hayop na nakaharang sa daanan ng mga tao, at sinabi niya, 'Ngayon ay malalaman ko kung ang salamangkero ang mas mahusay o ang pari.' Kumuha siya ng bato at sinabi: 'O Allah, kung mas gusto mo ang mga gawain ng monghe kaysa sa mangkukulam, patayin mo ang hayop na ito upang makadaan ang mga tao.' Inihagis niya ang bato at pinatay ito, upang makadaan ang mga tao. Sinabi niya ito sa monghe. Sinabi ng monghe: 'Anak ko, ngayon ay mas mabuti ka na kaysa sa akin at ang iyong mga gawain ay umabot na sa paraang nakikita ko, magkakaroon ka ng pagsubok, kung mayroon kang pagsubok, huwag mo itong ipakita sa akin.' Ang binata ay nakapagpapagaling ng mga bulag at iba't ibang sakit. Narinig ito ng isa sa mga kaibigan ng hari na bulag, lumapit siya sa binata dala ang maraming regalo, at sinabi niya: 'Pagalingin mo ako at makukuha mo ang aking nakolekta rito.' Sinabi ng binata: 'Wala akong pinagaling, ang tanging nagpapagaling ay si Allah, kung maniniwala ka sa Kanya, mananalangin ako sa Kanya na pagalingin ka.' Naniwala ang kaibigan ng hari at nanalangin ang binata kay Allah at siya ay gumaling. Pagkatapos ay lumapit ang kaibigan ng hari sa hari at umupo malapit sa kanya. Sinabi ng hari: 'O ganito at ganito, sino ang nagpagaling ng iyong mga mata?' Sumagot ang lalaki: 'Aking Rabb.' Sinabi ng hari: 'Mayroon ka bang ibang Rabb bukod sa akin?' Sinabi ng lalaki: 'Ang aking Rabb at ang iyong Rabb ay si Allah.' Hinuli siya ng hari at pinahirapan hanggang sa ipinakita niya sa binata at pagkatapos ay dinala ang binata, sinabi ng hari: 'O anak ko, ang iyong mahika ay kayang magpagaling ng mga bulag, hairpiece at ginagawa mo ito at iyon.' Sinabi ng binata: 'Hindi ako ang nagpapagaling, tanging si Allah lamang ang nagpapagaling.' Hinuli siya ng hari at patuloy na pinahirapan at ipinakita sa monghe. Lumapit ang hari sa monghe, dinala ang monghe at sinabi sa kanya: 'Iwan mo ang iyong relihiyon.' Ayaw ng monghe, kaya humingi ang hari ng lagari at inilagay ito sa gitna ng kanyang ulo upang ang kanyang tagiliran ay nakahiga sa lupa. Pagkatapos noon, dinala ang kaibigan ng hari at sinabihan: 'Iwanan mo ang iyong relihiyon.' Ayaw ng monghe, kaya humingi ang hari ng lagari at inilagay ito sa gitna ng kanyang ulo upang ang kanyang tagiliran ay nakahiga sa lupa. Pagkatapos noon, dinala ang isang binata at sinabihan: 'Iwanan mo ang iyong relihiyon.' Ayaw ng binata. Pagkatapos ay ibinigay siya ng hari sa isang grupo ng kanyang mga sundalo, sinabi ng hari: 'Dalhin mo siya sa bundok na ito, dalhin mo siya pataas, kung gusto niyang iwanan ang kanyang relihiyon (hayaan mo siya) at kung ayaw niya, itapon mo siya mula sa tuktok ng bundok.' Dinala nila siya sa tuktok ng bundok at nanalangin ang binata: 'O Allah, sapat na po ako sa kanila ayon sa nais Mo.' Lumalabas na niyanig sila ng bundok at lahat sila ay natumba. Umuwi ang binata hanggang sa makarating siya sa harap ng hari. Nagtanong ang hari: 'Kumusta ang kalagayan ng iyong mga kaibigan?' Sumagot ang binata: 'Sapat na sa akin si Allah mula sa kanila.' Pagkatapos ay ibinigay siya ng hari sa isang grupo ng kanyang mga sundalo, sinabi ng hari: 'Dalhin siya sa isang bangka at ipadala siya sa dagat, kung gusto niyang iwanan ang kanyang relihiyon (iuwi siya) at kung ayaw niyang umalis dito, itapon siya.' Dinala nila siya sa gitna ng dagat at nanalangin ang binata: 'O Allah, sapat na sa akin mula sa kanila ayon sa Iyong nais.' Ngunit tumaob ang bangka at lahat sila ay nalunod. Umuwi ang binata hanggang sa makarating siya sa harap ng hari, na nagtanong sa kanya: 'Kumusta ang iyong mga kaibigan?' Sumagot ang binata: 'Sapat na sa akin si Allah mula sa kanila.' Pagkatapos noon ay sinabi niya sa hari: 'Hindi mo ako mapapatay hangga't hindi mo ginagawa ang iniuutos ko sa iyo.' Nagtanong ang hari: 'Ano ang iniuutos mo sa akin?' Sinabi ng binata: 'Tipunin ninyo ang lahat ng tao sa isang malawak na lugar at ipako ako sa krus sa isang dahon ng palma, kumuha ng palaso mula sa aking lalagyan at sabihin: 'Sa ngalan ni Allah, Panginoon ng binata na ito.' Kung gagawin mo ito, papatayin mo ako.' Sa wakas ay ginawa ito ng hari. Inilagay niya ang palaso sa gitna ng palaso at pinana ito habang sinasabing: 'Sa ngalan ni Allah, Panginoon ng binata na ito.' Ang palaso ay pinana sa sentido ng binata, pagkatapos ay inilagay ng binata ang kanyang kamay kung saan tumusok ang palaso at namatay. Sinabi ng mga tao: 'Naniniwala kami sa Panginoon ng binata na ito.' Pagkatapos ay dinala niya siya sa hari at sinabi sa kanya: 'Alam mo ba na may isang bagay na iyong ikinababahala, sa ngalan ni Allah, ang nangyari na ngayon sa iyo. Lahat ng mananampalataya.' Pagkatapos ay nag-utos ang hari na gumawa ng kanal sa kalye at pagkatapos ay sindihan. Sinabi ng hari: 'Sinumang hindi talikuran ang kanyang relihiyon, ay ihawin doon.' Ginawa nila ito hanggang sa dumating ang isang babae kasama ang kanyang anak, tila ba umatras na siya upang hindi mahulog sa isang lawa ng apoy, pagkatapos ay sinabi ng sanggol: 'Ina ko, magtiis ka, tunay na ikaw ay nasa ibabaw ng katotohanan.'