حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ كُنَّا فِي جَنَازَةٍ فِي بَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَعَدَ وَقَعَدْنَا حَوْلَهُ وَمَعَهُ مِخْصَرَةٌ فَنَكَّسَ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِمِخْصَرَتِهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ إِلَّا وَقَدْ كَتَبَ اللَّهُ مَكَانَهَا مِنْ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ وَإِلَّا وَقَدْ كُتِبَتْ شَقِيَّةً أَوْ سَعِيدَةً قَالَ فَقَالَ رَجَلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا نَمْكُثُ عَلَى كِتَابِنَا وَنَدَعُ الْعَمَلَ فَقَالَ مَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ فَسَيَصِيرُ إِلَى عَمَلِ أَهْلِ السَّعَادَةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشَّقَاوَةِ فَسَيَصِيرُ إِلَى عَمَلِ أَهْلِ الشَّقَاوَةِ فَقَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا أَهْلُ السَّعَادَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ السَّعَادَةِ وَأَمَّا أَهْلُ الشَّقَاوَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الشَّقَاوَةِ ثُمَّ قَرَأَ { فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى } حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ مَنْصُورٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ فِي مَعْنَاهُ وَقَالَ فَأَخَذَ عُودًا وَلَمْ يَقُلْ مِخْصَرَةً وَقَالَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Esan digu ['Uthman bin Abu Syaibah] eta [Zuhair bin Harb] eta [Ishaq bin Ibrahim] lafazh hau Zuhairra dela. [Ishaq]-ek esan zuen; Informatu gaitu. Beste batzuek esan zuten bitartean; Esan digu [Jarir]-ek [Mansur]-ek [Sa'ad bin 'Ubaidah]-ek [Abu 'Abdur Rahman]-ek ['Ali]-k esan ondoren: 'Behin gorpua Baqi Al Gharqad hilerrian lurperatu genuen. Handik gutxira, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam etorri zitzaigun. Gero eseri zen eta gu haren inguruan eseri ginen. Horren ondoren, Alaren Mezulariak makila motz bat hartu eta lurrera jo zuen, esanez: 'Inor ez da sortu Alak bere lekua zeruan edo infernuan zehaztu ez badu, eta baita bere miseria edo zoriona ere'. Ali bin Abu Talibek esan zuen: 'Orduan norbaitek galdetu zuen: 'Oi Alaren Mezularia, orduan, isilik egon beharko genuke ezer egin gabe? ' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek erantzun zuen: 'Zorte oneko pertsonen taldean sartzen denak, zorioneko pertsonen egintzak egingo ditu zalantzarik gabe. Bestalde, pertsona miserableen taldean sartzen denak, pertsona miserableen egintzak egingo ditu zalantzarik gabe'. Gainera, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Egin ezazu! Bakoitzaren miseriaren eta zoriontasunaren xedapenen arabera jokatzea errazagoa egin baita. Pertsona zoriontsuen taldean sartzen diren pertsonek errazago egingo dituzte pertsona zoriontsuen egintzak. Eta pertsona miserableen taldean sartzen diren pertsonek errazago egingo dituzte pertsona miserableen egintzak'. Ondoren, Ala-ren Mezulariak Koranaren bertso hau errezitatu zuen: 'Alaren bidean bere aberastasuna ematen duen eta debotoa den eta saririk onena -zerua- dagoela baieztatzen duen pertsonari dagokionez, bide erraz bat prestatuko diogu'. Zikoitza den eta nahikoa dela uste duen eta saririk onenaren existentzia ukatzen duen pertsonari dagokionez, bide zail bat prestatuko diogu'. -Galderak. A1-LaiI -92-: 5-10-. Esan digute [Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Hannad bin As Sari] biek esan zutela; Esan zigun [Abu Al Ahwash]-ek [Mansur]-engandik bide honetatik Hadith esanguratsu batekin eta esan zuen; 'Orduan 'Uud' hartu zuen. -egur zati bat-, '-ez mikhsharah bat.- Ibn Abu Syaibah-ek esan zuen Abul Ahwash-engandik bere Hadith-ean; orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam irakurri zuen...