Larangan mendahului kehendak Allah dalam ampunan: Kisah dua orang Bani Israil
Imam Muslim : 4752حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْأَغَرِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِزُّ إِزَارُهُ وَالْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُهُ فَمَنْ يُنَازِعُنِي عَذَّبْتُهُ
Esan digu [Ahmad bin Yusuf Al Azdi]; Esan digu ['Umar bin Hafs bin Ghiyats]; Esan digu [Nire aitari]; Esan digu [Al A'mash]; Esan digu [Abu Ishaq-ek] [Abu Muslim Al Aghar]-engandik [Abu Sa'id Al Khudri]-rengandik eta [Abu Hurairah-engandik] esan duela; Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Noblezia da bere zorroa eta harrokeria bere xala. Nire aurka egiten didana, zigortuko dut'.