Bayi yang dapat berbicara dalam buaian (Kisah Juraij ahli ibadah, Isa bin Maryam, dan bayi penggendong)
Imam Muslim : 4625
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ كَانَ جُرَيْجٌ يَتَعَبَّدُ فِي صَوْمَعَةٍ فَجَاءَتْ أُمُّهُ قَالَ حُمَيْدٌ فَوَصَفَ لَنَا أَبُو رَافِعٍ صِفَةَ أَبِي هُرَيْرَةَ لِصِفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّهُ حِينَ دَعَتْهُ كَيْفَ جَعَلَتْ كَفَّهَا فَوْقَ حَاجِبِهَا ثُمَّ رَفَعَتْ رَأْسَهَا إِلَيْهِ تَدْعُوهُ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ كَلِّمْنِي فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ فَرَجَعَتْ ثُمَّ عَادَتْ فِي الثَّانِيَةِ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا جُرَيْجٌ وَهُوَ ابْنِي وَإِنِّي كَلَّمْتُهُ فَأَبَى أَنْ يُكَلِّمَنِي اللَّهُمَّ فَلَا تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَاتِ قَالَ وَلَوْ دَعَتْ عَلَيْهِ أَنْ يُفْتَنَ لَفُتِنَ قَالَ وَكَانَ رَاعِي ضَأْنٍ يَأْوِي إِلَى دَيْرِهِ قَالَ فَخَرَجَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْقَرْيَةِ فَوَقَعَ عَلَيْهَا الرَّاعِي فَحَمَلَتْ فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقِيلَ لَهَا مَا هَذَا قَالَتْ مِنْ صَاحِبِ هَذَا الدَّيْرِ قَالَ فَجَاءُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ فَنَادَوْهُ فَصَادَفُوهُ يُصَلِّي فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ قَالَ فَأَخَذُوا يَهْدِمُونَ دَيْرَهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ نَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا لَهُ سَلْ هَذِهِ قَالَ فَتَبَسَّمَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَ الصَّبِيِّ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ قَالَ أَبِي رَاعِي الضَّأْنِ فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْهُ قَالُوا نَبْنِي مَا هَدَمْنَا مِنْ دَيْرِكَ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ قَالَ لَا وَلَكِنْ أَعِيدُوهُ تُرَابًا كَمَا كَانَ ثُمَّ عَلَاهُ
A fen erenikich [Syaiban]; A fen erenikem [Sulaiman]; A erenikich [Humaid bin Hilal] seni [Apu Rafi’] seni [Apu Hurairah] a apasa; ‘Ew fansoun Juraij a fel non an we nenien fel'. Iwe, inan we a feito -Hamid a apasa; Abu Rafi a awewei napanapen Abu Hurairah lupwen a awora ewe awewe ren Rasulullah lupwen inan we a kori Juraij atun a isetiu poun won mesan kewe me mwirin a aitietiu mokuran pwe epwe kori Juraij; ‘O Juraij, ngang inom, kopwe ponueniei!’ a apasa. A fis pwe inan we a kuna Juraij a iotek. Juraij a pwal apasa; ‘O Allah, inei ika ai kewe iotek mi wor ai upwe apwonueta? ’ Ina minne, Juraij a filata pwe epwe sopweilo an iotek. Iwe inan we a niwin ngeni -non ewe nenien iotek-, me a chuen kuna Juraij a iotek, a apasa; ‘O Juraij, ngang inom, kopwe ponuweni ei’. Juraij a apasa lon letipan; ‘O Allah, inei are ai iotek,’ ina popun a chuen filata an iotek. Iwe inan we a feito ren me a kuna pwe a iotek, a apasa; ‘O Juraij, ngang inom, ponueniei,’ Juraij a apasa lon letipan; ‘O Allah, inei are ai iotek,’ ina popun a chuen filata an iotek. Iwe soposopono inan we a apasa; 'O Allah, ei Juraij nei at, ua fen kapas ngeni - kokori i - nge ese ponuweniei, O Allah, kosap nieno i me mwen an epwe churi emon fefin mi lisowu'. Ika epwe iotek pwe Juraij epwe angei kapasen turunufas, iwe Juraij epwe wesewesen angei ena kapasen turunufas’. Apu Huraira a apasa; ‘A wor emon chon tumunu siip a su seni imwen fel,’ Abu Hurairah a apasa; ‘Mwirin ewe fin lisowu a feilo me lisowu ngeni ewe chon masen siip me a nouni emon at,’ ewe fefin a eisini; ‘Nöün iö ei mönükol? ’ ewe fin lisowu a ponuweni; ‘Noun ewe chon tumunu eu imwen fel’. Iwe, ekewe aramas ra feito ren imwen Juraij we ra uwei nöür kewe ax me sopun. Ra kokori Juraij nge a iotek me ese mochen ponuweni. Ren enletin ra atai an we imwen fel. Ra kuna ei, Juraij a feitiw pwe epwe churir, ra apasa; ‘Kopwe eisini ei fefin.’ Apu Huraira a apasa; Juraij a menemenoch, mwirin a suki ewe asam ngeni ewe semirit me a eisini; ‘Iö semom we? ’ iwe ewe semirit a ponuweni; ‘Semei we emon chon masen siip’. Mwirin ar rongorong ei ra mwitir apasa; ‘O Juraij, am aupwe aueta sefani om imwen fel mi tatakis ren kolt me silifer,’ nge Juraij a ponuweni; ‘Ewer, oupwe aueta sefan ren ewe puun,’ iwe ra fori.’