Abdullah bin salam meninggal sedang ia memegang tali yang kokoh

Imam Muslim : 4538

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا فِي حَلَقَةٍ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ قَالَ وَفِيهَا شَيْخٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ قَالَ فَجَعَلَ يُحَدِّثُهُمْ حَدِيثًا حَسَنًا قَالَ فَلَمَّا قَامَ قَالَ الْقَوْمُ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَأَتْبَعَنَّهُ فَلَأَعْلَمَنَّ مَكَانَ بَيْتِهِ قَالَ فَتَبِعْتُهُ فَانْطَلَقَ حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجَ مِنْ الْمَدِينَةِ ثُمَّ دَخَلَ مَنْزِلَهُ قَالَ فَاسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ فَأَذِنَ لِي فَقَالَ مَا حَاجَتُكَ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ فَقُلْتُ لَهُ سَمِعْتُ الْقَوْمَ يَقُولُونَ لَكَ لَمَّا قُمْتَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا فَأَعْجَبَنِي أَنْ أَكُونَ مَعَكَ قَالَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِأَهْلِ الْجَنَّةِ وَسَأُحَدِّثُكَ مِمَّ قَالُوا ذَاكَ إِنِّي بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ إِذْ أَتَانِي رَجُلٌ فَقَالَ لِي قُمْ فَأَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ قَالَ فَإِذَا أَنَا بِجَوَادَّ عَنْ شِمَالِي قَالَ فَأَخَذْتُ لِآخُذَ فِيهَا فَقَالَ لِي لَا تَأْخُذْ فِيهَا فَإِنَّهَا طُرُقُ أَصْحَابِ الشِّمَالِ قَالَ فَإِذَا جَوَادُّ مَنْهَجٌ عَلَى يَمِينِي فَقَالَ لِي خُذْ هَاهُنَا فَأَتَى بِي جَبَلًا فَقَالَ لِيَ اصْعَدْ قَالَ فَجَعَلْتُ إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أَصْعَدَ خَرَرْتُ عَلَى اسْتِي قَالَ حَتَّى فَعَلْتُ ذَلِكَ مِرَارًا قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ بِي حَتَّى أَتَى بِي عَمُودًا رَأْسُهُ فِي السَّمَاءِ وَأَسْفَلُهُ فِي الْأَرْضِ فِي أَعْلَاهُ حَلْقَةٌ فَقَالَ لِيَ اصْعَدْ فَوْقَ هَذَا قَالَ قُلْتُ كَيْفَ أَصْعَدُ هَذَا وَرَأْسُهُ فِي السَّمَاءِ قَالَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَزَجَلَ بِي قَالَ فَإِذَا أَنَا مُتَعَلِّقٌ بِالْحَلْقَةِ قَالَ ثُمَّ ضَرَبَ الْعَمُودَ فَخَرَّ قَالَ وَبَقِيتُ مُتَعَلِّقًا بِالْحَلْقَةِ حَتَّى أَصْبَحْتُ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَصْتُهَا عَلَيْهِ فَقَالَ أَمَّا الطُّرُقُ الَّتِي رَأَيْتَ عَنْ يَسَارِكَ فَهِيَ طُرُقُ أَصْحَابِ الشِّمَالِ قَالَ وَأَمَّا الطُّرُقُ الَّتِي رَأَيْتَ عَنْ يَمِينِكَ فَهِيَ طُرُقُ أَصْحَابِ الْيَمِينِ وَأَمَّا الْجَبَلُ فَهُوَ مَنْزِلُ الشُّهَدَاءِ وَلَنْ تَنَالَهُ وَأَمَّا الْعَمُودُ فَهُوَ عَمُودُ الْإِسْلَامِ وَأَمَّا الْعُرْوَةُ فَهِيَ عُرْوَةُ الْإِسْلَامِ وَلَنْ تَزَالَ مُتَمَسِّكًا بِهَا حَتَّى تَمُوتَ

اسان کي [قطيبه بن سعيد] ۽ [اسحاق بن ابراهيم] ٻڌايو آهي ۽ هي لفاظ قتيبه جو آهي؛ اسان کي [جرير] [العماسي] کان [سليمان بن مُشير] کان [خراسيه بن الحر] تائين ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ 'هڪ ڀيري مان مديني جي مسجد ۾ هڪ حلقي ۾ ويٺو هوس، جنهن جي اڳواڻي هڪ پرڪشش شيخ، يعني [عبدالله بن سلام] ڪري رهيو هو، جنهن جماعت کي نصيحت ڪئي هئي'. خراسيه چيو؛ 'عبدالله بن سلام جي اٿڻ کان پوءِ، جماعت رڙ ڪئي؛ 'ڪير ڪنهن کي ڏسڻ چاهي ٿو جيڪو جنت جي ماهرن مان آهي، پوءِ هن شيخ کي ڏسو!' خراسيه چيو؛ 'پوءِ مون چيو؛ 'الله جو قسم، مان ضرور ان جي پيروي ڪندس ته جيئن مون کي خبر پوي ته هن جو گهر ڪٿي آهي'. پوءِ مان شيخ جي پيروي ڪئي جيڪو مديني کان تقريباً ٻاهر هليو ويو جيستائين هو پنهنجي گهر ۾ داخل نه ٿيو.' خراسيه چيو؛ 'پوءِ مون کانئس اجازت گهري ۽ مون کي سندس گهر ۾ داخل ٿيڻ جي دعوت ڏني.' شيخ مون کان پڇيو؛ 'ڇا ڪا اهڙي شيءِ آهي جنهن ۾ مان توهان جي مدد ڪري سگهان ٿو، منهنجا ڀاءُ؟' مون جواب ڏنو؛ 'مون جماعت کي توهان جي باري ۾ ڪجهه چوندي ٻڌو جڏهن توهان اٿيا. جيڪو به ڪنهن اهڙي شخص کي ڏسڻ چاهي ٿو جيڪو جنت ۾ داخل ٿيندو، ته پوءِ هن شيخ کي ڏس، جيستائين مان توهان جي پيروي ڪريان. عبدالله بن سلام چيو؛ 'دراصل، صرف الله ئي انهن ماڻهن بابت بهتر ڄاڻي ٿو جيڪي جنت ۾ داخل ٿيندا. مان توهان کي ٻڌائيندس ته انهن هاڻي ڇا چيو؛ 'مون هڪ ڀيرو خواب ڏٺو هو ۽ ان خواب ۾ مون وٽ هڪ ماڻهو آيو. پوءِ ان ماڻهوءَ مون کي چيو؛ 'اي عبدالله، جاڳ!' پوءِ هن منهنجو هٿ ورتو ۽ ان سان گڏ هليو ويو. اهو معلوم ٿيو ته منهنجي کاٻي پاسي هڪ ڊگهو رستو هو ۽ مان ان رستي تان گذرڻ چاهيان ٿو. پر ان ماڻهوءَ مون کي چيو؛ 'انهيءَ رستي کان نه گذر، ڇاڪاڻ ته اهو گم ٿيلن جو رستو آهي! ان کان علاوه، هڪ رستو پڻ آهي جيڪو منهنجي ساڄي پاسي تائين وڌندو آهي. پوءِ ان ماڻهوءَ مون کي چيو، 'هن رستي کان وڃ!' پوءِ هو مون کي هڪ جبل تي وٺي ويو. جڏهن هو اتي پهتو ته هن چيو؛ 'مٿي اچ!' پر، هر ڀيري جڏهن مان چڙهندو هوس، ته مان پنهنجي پيٽ تي ڪري پوندو هوس. پوءِ هو مون کي پاڻ سان گڏ وٺي ويو جيستائين مان هڪ ٿنڀ تي پهتس جنهن جي چوٽي آسمان ۾ هئي ۽ ان جو بنياد زمين تي هو، ۽ چوٽي تي هڪ دائرو هو. ان ماڻهوءَ مون کي چيو، 'هن ٿنڀ تي چڙه!' مون جواب ڏنو، 'مان ڪيئن مٿي چڙهندس، جڏهن ته ان جي چوٽي آسمان ۾ آهي؟' پوءِ ان ماڻهوءَ منهنجو هٿ ورتو ۽ مون کي مٿي اڇلايو جيستائين مان ٿنڀ جي چوٽي تي دائري تي لٽڪيل هوس. ان کان پوءِ، هن ٿنڀ کي ڌڪ هنيو جيستائين اهو ڪري پيو، جڏهن ته مان صبح تائين دائري تي لٽڪيل رهيس. عبدالله بن سلام چيو، 'ٻئي ڏينهن مان رسول الله ﷺ وٽ خواب جي باري ۾ ٻڌائڻ لاءِ آيو هوس.' تنهن ڪري رسول الله ﷺ مون کي خواب جي وضاحت ڪئي: 'جيڪو رستو توهان پنهنجي کاٻي پاسي ڏسي رهيا آهيو اهو انهن جو رستو آهي جيڪي گمراه ٿي ويا آهن، جڏهن ته جيڪو رستو توهان پنهنجي ساڄي پاسي ڏسي رهيا آهيو اهو صالحين جو رستو آهي. جبل شهيدن جو گهر آهي، پر توهان ان تائين پهچي نٿا سگهو. ستون اسلامي مذهب آهي، جڏهن ته جيڪو دائرو توهان پڪڙي رهيا آهيو اهو اسلامي مذهب آهي جنهن کي توهان هميشه پڪڙيندا جيستائين توهان مرندا.