Apabila Rasulullah ingin berpergian, beliau mengundi para istri-istrinya siapa diantara mereka yang undiannya keluar, maka dia keluar bersamanya
इमाम मुस्लिम : 4477
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَطَارَتْ الْقُرْعَةُ عَلَى عَائِشَةَ وَحَفْصَةَ فَخَرَجَتَا مَعَهُ جَمِيعًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ بِاللَّيْلِ سَارَ مَعَ عَائِشَةَ يَتَحَدَّثُ مَعَهَا فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ أَلَا تَرْكَبِينَ اللَّيْلَةَ بَعِيرِي وَأَرْكَبُ بَعِيرَكِ فَتَنْظُرِينَ وَأَنْظُرُ قَالَتْ بَلَى فَرَكِبَتْ عَائِشَةُ عَلَى بَعِيرِ حَفْصَةَ وَرَكِبَتْ حَفْصَةُ عَلَى بَعِيرِ عَائِشَةَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى جَمَلِ عَائِشَةَ وَعَلَيْهِ حَفْصَةُ فَسَلَّمَ ثُمَّ سَارَ مَعَهَا حَتَّى نَزَلُوا فَافْتَقَدَتْهُ عَائِشَةُ فَغَارَتْ فَلَمَّا نَزَلُوا جَعَلَتْ تَجْعَلُ رِجْلَهَا بَيْنَ الْإِذْخِرِ وَتَقُولُ يَا رَبِّ سَلِّطْ عَلَيَّ عَقْرَبًا أَوْ حَيَّةً تَلْدَغُنِي رَسُولُكَ وَلَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقُولَ لَهُ شَيْئًا
[इशाक बिन इब्राहिम अल हंझली] यांनी आम्हाला सांगितले आहे; आणि ['आबाद बिन हुमैद] यांनी आम्हाला हे सर्व [अबू नु'ऐम] यांच्याकडून सांगितले; ['आबाद] यांनी आम्हाला [अबू नु'ऐम] यांना सांगितले आहे; ['अब्दुल वाहिद बिन ऐमान] यांनी आम्हाला सांगितले आहे; [इब्न अबू अवल्का] यांनी मला [अल कासिम बिन मुहम्मद] यांच्याकडून ['आयशा] यांनी सांगितले; जेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना प्रवास करायचा असे, तेव्हा ते आपल्या पत्नींसाठी चिठ्ठ्या टाकत असत. एकदा, चिठ्ठी आयशा आणि हफ्शा यांच्या नावे निघाली. अखेरीस आम्ही तिघीजणी एकत्र निघालो. रात्र झाल्यावर, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम सहसा आयशासोबत गप्पा मारत प्रवास करत असत. एके दिवशी हफ्शा आयशाला म्हणाली; 'अगं आयशा, आज रात्री तू माझ्या उंटावर बस आणि मी तुझ्या उंटावर बसेन तर कसं राहील? त्यानंतर पुढे काय होईल ते आपण पाहू.' आयशाने उत्तर दिले; "ठीक आहे!" मग आयशा हफ्शाच्या उंटावर बसली आणि हफ्शा स्वतः आयशाच्या उंटावर बसला. थोड्याच वेळात, रसूलुल्लाह आयशाच्या उंटाजवळ आले, ज्यावर हफ्शा आता बसला होता. पैगंबरांनी त्यांना सलाम केला आणि ते एका ठिकाणी थांबेपर्यंत त्यांच्यासोबत प्रवास केला. दरम्यान, आयशाला वाटले की तिने रसूलुल्लाह यांना गमावले आहे आणि तिला मत्सर वाटू लागला. म्हणून, जेव्हा ते एका ठिकाणी थांबले, तेव्हा आयशाने इद्झखिर वृक्षांमध्ये आपले पाय पसरले आणि म्हणाली; 'हे अल्लाह, मला विंचू किंवा सापाने दंश करावा असा आदेश दे, कारण तुझ्या पैगंबराला काहीही बोलण्याची माझ्यात शक्ती नाही.'