Lempar lah wahai Sa'd, tebusanmu adalah bapak dan ibuku (Keutamaan Sa'd bin Abi Waqqash pada Perang Uhud)
Imam Muslim : 4437
حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ الْخَلِيلِ وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ مُسْهِرٍ قَالَ إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَعُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ مَعَ النِّسْوَةِ فِي أُطُمِ حَسَّانَ فَكَانَ يُطَأْطِئُ لِي مَرَّةً فَأَنْظُرُ وَأُطَأْطِئُ لَهُ مَرَّةً فَيَنْظُرُ فَكُنْتُ أَعْرِفُ أَبِي إِذَا مَرَّ عَلَى فَرَسِهِ فِي السِّلَاحِ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ قَالَ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِأَبِي فَقَالَ وَرَأَيْتَنِي يَا بُنَيَّ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ جَمَعَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ أَبَوَيْهِ فَقَالَ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ الْخَنْدَقِ كُنْتُ أَنَا وَعُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ فِي الْأُطُمِ الَّذِي فِيهِ النِّسْوَةُ يَعْنِي نِسْوَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُرْوَةَ فِي الْحَدِيثِ وَلَكِنْ أَدْرَجَ الْقِصَّةَ فِي حَدِيثِ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ
Беҙгә [Исмәғил бин Әл-Хәлилгә] һәм [Сүәйед бин Сәғиткә] икеһен дә [Ибн Мөширҙән] һөйләп, былай тине; [Исмәғил] беҙгә [Ғәли бин Мөширҙән] [Хисем бин Урвахтан] [атаһынан] [Ғабдулла бин Әз Зөбәйерҙән] хәбәр итте, ул әйтте; — Хәндәк яуы ваҡытында Ғүмәр бин Әбү Сәләмә менән ҡатындар менән бергә Хәсән ҡәлғәһендә инек. Бер ваҡыт ул миңә башын эйҙе, мин уны күҙәтеп торҙом. Шунан башымды уға эйҙем, ул быны һиҙҙе. Атайымды Бәни Ҡурайжаға табан ҡорал күтәреп ат егеп үтеп барғанда яҡшы таныным. Хәҙисте һөйләүсе: «Миңә [Ғабдулла бин Уруах] [Ғабдулла бин Зөбәйерҙән] әйтте, шунан мин быны [атайыма] һөйләнем, ул: «Һин мине күрәһеңме, улым?» Мин яуап бирҙем; — Эйе, һаумыһығыҙ атай! Атайым әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, шул көндө Аллаһ Рәсүле минең өсөн ата-әсәһен йыйып: «Һеҙҙең фидимығыҙ минең атайым менән әсәйем! Һәм беҙгә [Әбү Ҡурайбҡа]; Беҙгә [Әбү Усамаға] [Хишамдан] [атаһынан] [Ғабдиллаһ бин Әз Зөбәйерҙән] һөйләп, ул әйтте; — Хәндәк һуғышы ваҡытында беҙ Ғүмәр бин Әбү Сәләмә менән бер ҡәлғәлә инек, унда Пәйғәмбәребеҙҙең бер нисә ҡатыны йәшәй инек. -һәм шулай уҡ был юл аша Ибн Мөширҙең хәҙисенең мәғәнәһе. Тик унда Абдулла бин Үрүә тураһында һүҙ бармай, ул уны атаһынан Ибн Зөбәйерҙән Хишам хәҙисенә индергән.