Seandainya aku diperbolehkan dari ummat ini mengambil seseorang sebagai kekasih, pasti aku mengambil Abu Bakr

Imam Bukhari : 446

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَخَطَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ خَيَّرَ عَبْدًا بَيْنَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَ اللَّهِ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي مَا يُبْكِي هَذَا الشَّيْخَ إِنْ يَكُنْ اللَّهُ خَيَّرَ عَبْدًا بَيْنَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَ اللَّهِ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الْعَبْدَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ أَعْلَمَنَا قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ لَا تَبْكِ إِنَّ أَمَنَّ النَّاسِ عَلَيَّ فِي صُحْبَتِهِ وَمَالِهِ أَبُو بَكْرٍ وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلًا مِنْ أُمَّتِي لَاتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ وَلَكِنْ أُخُوَّةُ الْإِسْلَامِ وَمَوَدَّتُهُ لَا يَبْقَيَنَّ فِي الْمَسْجِدِ بَابٌ إِلَّا سُدَّ إِلَّا بَابُ أَبِي بَكْرٍ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন চিনানে] কৈছে, আমাক কৈছে [ফুলাইহে] কৈছে, আমাক [আবু নাদলৰ] [‘উবাইদ বিন হুনাইন]ৰ পৰা [বছ্ৰ বিন ছাদ]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰু]ৰ পৰা কৈছে, ‘নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁৰ ধৰ্মধ্বনি দিলে, ‘সঁচাকৈয়ে, আল্লাহে বিশ্ব আৰু কিহৰ মাজত বাছি ল’বলৈ বান্দক আগবঢ়াইছে তেওঁৰ লগত আছে। তাৰ পিছত বান্দাই আল্লাহৰ ওচৰত যি আছে সেইটো বাছি লয়’। তেতিয়া হঠাৎ আবু বকাৰ আছ শ্বিদিক কান্দি উঠিল। মই মনতে ভাবিলোঁ, এই বুঢ়া মানুহজনক কিহৰ বাবে কান্দিবলৈ বাধ্য কৰালে, কেৱল এই কাৰণেই যে আল্লাহে পৃথিৱী আৰু তেওঁৰ লগত থকা বস্তুৰ মাজৰ পৰা বাছি ল’বলৈ বান্দাক আগবঢ়াইছিল আৰু তাৰ পিছত বান্দাজনে আল্লাহৰ ওচৰত যি আছে সেইটো বাছি লৈছিল।’ আৰু দেখা গ’ল যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বান্দাৰ অৰ্থ আছিল। আৰু আবু বকৰ আছিল সেইজন ব্যক্তি যিয়ে সংকেতটো সৰ্বোত্তমভাৱে বুজি পাইছিল। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘হে আবু বকৰ, কান্দিব নালাগে। আচলতে বন্ধুত্ব আৰু ধন-সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰত মোৰ সন্মুখত আটাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য ব্যক্তিজন হ’ল আবু বকৰ। যদি মই মোৰ উম্মাহৰ পৰা এজন প্ৰেমিক ল’ব পাৰো তেন্তে সেয়া নিশ্চিতভাৱে আবু বকৰ হ’লহেঁতেন। অৱশ্যে যি আছে সেয়া হৈছে ইছলামিক ভাতৃত্ববোধ আৰু ইছলামত মমতা। সঁচাকৈয়ে মছজিদৰ এটাও দুৱাৰ বাকী নাথাকিব যদিও আবু বকৰৰ দুৱাৰৰ বাহিৰে বন্ধ থাকিব।