Rasulullah senang memberi nama Abdullah
Imam Muslim : 3998
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى أَبُو صَالِحٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَفَاطِمَةُ بِنْتُ الْمُنْذِرِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّهُمَا قَالَا خَرَجَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ حِينَ هَاجَرَتْ وَهِيَ حُبْلَى بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ فَقَدِمَتْ قُبَاءً فَنُفِسَتْ بِعَبْدِ اللَّهِ بِقُبَاءٍ ثُمَّ خَرَجَتْ حِينَ نُفِسَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُحَنِّكَهُ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا فَوَضَعَهُ فِي حَجْرِهِ ثُمَّ دَعَا بِتَمْرَةٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَكَثْنَا سَاعَةً نَلْتَمِسُهَا قَبْلَ أَنْ نَجِدَهَا فَمَضَغَهَا ثُمَّ بَصَقَهَا فِي فِيهِ فَإِنَّ أَوَّلَ شَيْءٍ دَخَلَ بَطْنَهُ لَرِيقُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَتْ أَسْمَاءُ ثُمَّ مَسَحَهُ وَصَلَّى عَلَيْهِ وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ ثُمَّ جَاءَ وَهُوَ ابْنُ سَبْعِ سِنِينَ أَوْ ثَمَانٍ لِيُبَايِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَهُ بِذَلِكَ الزُّبَيْرُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَآهُ مُقْبِلًا إِلَيْهِ ثُمَّ بَايَعَهُ
اسان کي [الحڪم بن موسيٰ ابو صالح] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [سيوب] يعني ابن اسحاق ٻڌايو آهي؛ مون کي [هشام بن عروه] ٻڌايو آهي؛ مون کي ٻڌايو ويو آهي ته ['عروه بن الزبير'] ۽ [فاطمه بنت المنذر بن الزبير'] ٻنهي چيو آهي ته؛ 'هڪ ڏينهن هو جڏهن اسماء بنت ابوبڪر هجرت ڪرڻ لاءِ نڪتيون هيون. اتفاق سان، ان وقت هوءَ عبدالله بن زبير سان حاملہ هئي. جڏهن هوءَ قبا پهتي ته هن اتي پنهنجي ٻار کي جنم ڏنو. ٻار پيدا ڪرڻ کان پوءِ، هوءَ رسول الله ﷺ سان ملڻ وئي ته جيئن هو سندس ٻار سان شادي ڪن. پوءِ هن ٻار کي کڻي پنهنجي گود ۾ رکيو. ان کان پوءِ، هن کجور گهري. [عائشه] چيو؛ 'اسان کي ڪجهه وقت لاءِ ان کي ڳولڻو پيو ان کان پوءِ جو اسان کي آخرڪار اهو ملي ويو'. ٿوري دير کان پوءِ، نبي ڪريم ﷺ کجور چٻاڙڻ شروع ڪئي ۽ ٻار جي وات ۾ اُڇليو، ايتري تائين جو پهرين شيءِ جيڪا سندس پيٽ ۾ داخل ٿي اها سندس لعاب هئي. پوءِ، [اسماء] چيو؛ 'پوءِ الله جي رسول ﷺ ان کي ململ ڪيو، ان لاءِ دعا گهري ۽ ان جو نالو 'عبدالله' رکيو. پوءِ جڏهن هو ست يا اٺ سالن جو ٿيو، ته ڇوڪرو رسول الله ﷺ جي بيعت ڪرڻ لاءِ آيو. اهو ٻار جو پيءُ زبير هو، جنهن کيس اهڙي صلاح ڏني هئي. رسول الله ﷺ جڏهن ٻار کي بيعت وٺڻ لاءِ پاڻ وٽ ايندو ڏٺو ته فخر سان مسڪرايو، تنهن ڪري هن ان جي بيعت ڪئي.