Al Waliyy
इमाम बुखारी : 4853
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَسِيلٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى انْطَلَقْنَا إِلَى حَائِطٍ يُقَالُ لَهُ الشَّوْطُ حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى حَائِطَيْنِ فَجَلَسْنَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْلِسُوا هَا هُنَا وَدَخَلَ وَقَدْ أُتِيَ بِالْجَوْنِيَّةِ فَأُنْزِلَتْ فِي بَيْتٍ فِي نَخْلٍ فِي بَيْتِ أُمَيْمَةَ بِنْتِ النُّعْمَانِ بْنِ شَرَاحِيلَ وَمَعَهَا دَايَتُهَا حَاضِنَةٌ لَهَا فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَبِي نَفْسَكِ لِي قَالَتْ وَهَلْ تَهَبُ الْمَلِكَةُ نَفْسَهَا لِلسُّوقَةِ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ يَضَعُ يَدَهُ عَلَيْهَا لِتَسْكُنَ فَقَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ فَقَالَ قَدْ عُذْتِ بِمَعَاذٍ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا أُسَيْدٍ اكْسُهَا رَازِقِيَّتَيْنِ وَأَلْحِقْهَا بِأَهْلِهَاوَقَالَ الْحُسَيْنُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّيْسَابُورِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي أُسَيْدٍ قَالَا تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَيْمَةَ بِنْتَ شَرَاحِيلَ فَلَمَّا أُدْخِلَتْ عَلَيْهِ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَكَأَنَّهَا كَرِهَتْ ذَلِكَ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُجَهِّزَهَا وَيَكْسُوَهَا ثَوْبَيْنِ رَازِقِيَّيْنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ حَمْزَةَ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ بِهَذَا
हे आम्हाला [अबू नु'आयम] यांनी सांगितले आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन घसिल] यांनी [हम्जा बिन अबू उसाइड] यांच्याकडून आणि त्यांनी अबू उसाइड (रजिअल्लाहु अन्हु) यांनी सांगितले की: आम्ही एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत बाहेर निघालो, जोपर्यंत आम्ही अस-सौथ नावाच्या भिंतीपर्यंत पोहोचलो; आम्ही चालत राहिलो जोपर्यंत आम्ही दोन भिंतींपर्यंत पोहोचलो आणि त्यांच्या मध्ये बसलो. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'तुम्ही सर्वजण इथेच बसा.' ते घरात गेले, आणि समजले की बनी जाऊन जमातीतील एक स्त्री आणून खजूरबागेत असलेल्या उमय्या बिन्त अन-नुमान बिन शरहिल यांच्या घरात ठेवण्यात आली होती; ती त्या वेळी तिच्या सेवकासोबत आणि परिचारिकेसोबत होती. आणि जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) तिला भेटले, तेव्हा त्यांनी सांगितले: 'मला आत्मसमर्पण करा.' त्या स्त्रीने विचारले: 'एक राणी सामान्य माणसाला आत्मसमर्पण करेल का?' म्हणून त्यांनी तिला स्पर्श करून सांत्वन देण्यासाठी आपला हात पुढे केला, परंतु त्या स्त्रीने म्हटले: 'मी तुमच्यापासून अल्लाहमध्ये शरण घेत आहे.' तेव्हा त्याने म्हटले: "निःसंशय, तुम्ही रक्षण करणाऱ्याकडेच शरण गेलात." त्यानंतर तो बाहेर आला आणि म्हणाला: "ऐ उसायद, तिला कापसाचे दोन कपडे दे आणि तिला तिच्या कुटुंबाकडे परत पाठव." आणि [अल-हुसैन बिन अल-वलीद अन-नासबाउरी] यांनी सांगितले: [अब्दुर्रहमान] यांच्याकडून, [अब्बास बिन साहल] यांच्याकडून, [त्यांच्या वडिलांकडून] आणि [अबू उसाइड] यांच्याकडून, ज्या दोघांनीही सांगितले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उमय्या बिन्त शराहिil यांच्याशी विवाह केला. आणि जेव्हा ती स्त्री त्याच्या समोर आणली गेली, तेव्हा त्याने तिच्या खांद्यावर हात ठेवला, परंतु तिला ते आवडले नाही असे दिसले. म्हणून त्याने अबू उसाइड यांना स्त्रीसाठी अन्न-पाणी तयार करण्याचे निर्देश दिले, आणि नंतर तिला दोन कापसाचे वस्त्रे दिली. ही हदीस आम्हाला [अब्दुल्ला बिन मुहम्मद] यांनी सांगितली. ही हदीस आम्हाला [इब्राहिम बिन अबू जुबैर] यांनी सांगितली. ही हदीस आम्हाला [अब्दुर्रहमान] यांनी [हम्जाह] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून आणि [अब्बास बिन सा'द बिन सा'द] यांच्याकडून त्यांच्या वडिलांकडून सांगितली.