Rasulullah hampir mengikat jin ifrit, tapi teringat doa Sulaiman, lalu beliau lepaskan dalam keadaan hina
Imam Bukhari : 441
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَخْبَرَنَا رَوْحٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ عِفْرِيتًا مِنْ الْجِنِّ تَفَلَّتَ عَلَيَّ الْبَارِحَةَ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا لِيَقْطَعَ عَلَيَّ الصَّلَاةَ فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ إِلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تُصْبِحُوا وَتَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ فَذَكَرْتُ قَوْلَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ{ هَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي }قَالَ رَوْحٌ فَرَدَّهُ خَاسِئًا
Na faamatala mai ia i matou [Ishaq bin Ibrahim] e faapea; na faamatala mai ia i matou [Rauh] ma [Muhammad bin Ja'far] mai ia [Shubah] mai ia [Muhammad bin Ziyad] mai ia [Abu Hurairah] mai le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) o lē na faapea mai; 'E moni, o se Ifrit mai le Jinn na taumafai e faalavelave i la'u tatalo, ae na tuuina mai e le Atua ia te au le manumalo ia te ia, ma sa ou fuafua e nonoa o ia i se tasi o poutū o le faletapuai seia oo i le tafa o ata ina ia mafai e tagata uma o outou ona vaai ia te ia. Ae sa ou manatua upu a lo'u uso o Sulayman (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) ina ua ia tatalo: 'Le Atua e, foai mai ia te au se malo e leai se tasi e maua pe a mavae a'u' -QS. Sa'd; 35-. Na fai mai Rauh; 'Ona ia tuliese lea o ia ma le maasiasi'.