Rasulullah hampir mengikat jin ifrit, tapi teringat doa Sulaiman, lalu beliau lepaskan dalam keadaan hina
Imam Bukhari : 3170
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عِفْرِيتًا مِنْ الْجِنِّ تَفَلَّتَ الْبَارِحَةَ لِيَقْطَعَ عَلَيَّ صَلَاتِي فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبُطَهُ عَلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ فَذَكَرْتُ دَعْوَةَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ{ هَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي }فَرَدَدْتُهُ خَاسِئًا{ عِفْرِيتٌ }مُتَمَرِّدٌ مِنْ إِنْسٍ أَوْ جَانٍّ مِثْلُ زِبْنِيَةٍ جَمَاعَتُهَا الزَّبَانِيَةُ
Na taʻu mai e [Muhammad bin Bassyar] ia te aʻu [Muhammad bin Ja'far] na taʻu mai ia i matou [Syubah] mai ia [Muhammad bin Ziyad] mai ia [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] mai le Perofeta o Shallallahu Alaihi Wasallam; 'E moni, 'O Ifrit mai le jinn na faʻalavelave mai ia te aʻu e faʻalavelave i laʻu tatalo ae na faia e Allah ia te aʻu e faʻatoʻilaloina o ia o lea na ou puʻeina ai o ia ma sa ou toetoe lava a nonoa o ia i se pou i le va o pou o le faletapuai ina ia mafai e outou taʻitoʻatasi ona vaʻai ia te ia. Ae na ou manatua le tatalo a loʻu uso, o le Perofeta o Sulaiman 'Alaihissalam; -'Le Aliʻi e, foaʻi mai ia te aʻu se malo e leai se tasi e maua pe a mavae aʻu'-. -QS. Shad fuaiupu 35-. O lea na ou toe faʻasaʻolotoina ai le tiapolo i se tulaga o le faʻamaasiasi. O le upu 'Ifrit -i le QS surah an-Naml fuaiupu 39- e faʻaaogaina mo tagata le usiusitaʻi uma - le usiusitaʻi-, mai tagata ma jinn. O le fua o le upu 'Ifrit e pei o le upu 'zibniyah' o lona tele o le zabaniyah'. I le taimi nei, 'Ifrit, o le numera tele o 'Afaariit.