Temuan 100 dinar, umumkan selama 1 tahun

Imam Muslim : 3251

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَزَيْدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ غَازِينَ فَوَجَدْتُ سَوْطًا فَأَخَذْتُهُ فَقَالَا لِي دَعْهُ فَقُلْتُ لَا وَلَكِنِّي أُعَرِّفُهُ فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهُ وَإِلَّا اسْتَمْتَعْتُ بِهِ قَالَ فَأَبَيْتُ عَلَيْهِمَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ غَزَاتِنَا قُضِيَ لِي أَنِّي حَجَجْتُ فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَأَخْبَرْتُهُ بِشَأْنِ السَّوْطِ وَبِقَوْلِهِمَا فَقَالَ إِنِّي وَجَدْتُ صُرَّةً فِيهَا مِائَةُ دِينَارٍ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عَرِّفْهَا حَوْلًا قَالَ فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ عَرِّفْهَا حَوْلًا فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ عَرِّفْهَا حَوْلًا فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا فَقَالَ احْفَظْ عَدَدَهَا وَوِعَاءَهَا وَوِكَاءَهَا فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلَّا فَاسْتَمْتِعْ بِهَا فَاسْتَمْتَعْتُ بِهَا فَلَقِيتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ بِمَكَّةَ فَقَالَ لَا أَدْرِي بِثَلَاثَةِ أَحْوَالٍ أَوْ حَوْلٍ وَاحِدٍ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ أَوْ أَخْبَرَ الْقَوْمَ وَأَنَا فِيهِمْ قَالَ سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ زَيْدِ بْنِ صُوحَانَ وَسَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ فَوَجَدْتُ سَوْطًا وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ إِلَى قَوْلِهِ فَاسْتَمْتَعْتُ بِهَا قَالَ شُعْبَةُ فَسَمِعْتُهُ بَعْدَ عَشْرِ سِنِينَ يَقُولُ عَرَّفَهَا عَامًا وَاحِدًا و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ ح و حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ كُلُّ هَؤُلَاءِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَفِي حَدِيثِهِمْ جَمِيعًا ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ إِلَّا حَمَّادَ بْنَ سَلَمَةَ فَإِنَّ فِي حَدِيثِهِ عَامَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً وَفِي حَدِيثِ سُفْيَانَ وَزَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ وَحَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ فَإِنْ جَاءَ أَحَدٌ يُخْبِرُكَ بِعَدَدِهَا وَوِعَائِهَا وَوِكَائِهَا فَأَعْطِهَا إِيَّاهُ وَزَادَ سُفْيَانُ فِي رِوَايَةِ وَكِيعٍ وَإِلَّا فَهِيَ كَسَبِيلِ مَالِكَ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَإِلَّا فَاسْتَمْتِعْ بِهَا

۽ اسان کي [محمد بن بصير] ٻڌايو آهي [محمد بن جعفر] اسان کي [سيوبه] ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - مون کي [ابوبڪر بن نافع] ٻڌايو آهي جڏهن ته لفضل ان مان آهي، اسان کي ٻڌايو آهي [غندر] اسان کي [سيوبه] کان [سلمه بن کهيل] ٻڌايو آهي ته؛ مون ٻڌو آهي [سويد بن غفله] هن چيو ته؛ 'مان زيد بن شهان ۽ سلمان بن ربيعہ سان جنگ ۾ ويو هوس، رستي ۾ مون کي هڪ چابڪ مليو ۽ مون ان کي ورتو. تنهن ڪري منهنجن ٻن دوستن چيو؛ 'ان کي نه وٺو، ان کي اڪيلو ڇڏي ڏيو'. تنهن ڪري مون جواب ڏنو، 'نه، پر مان ان جو اعلان ڪندس، جيڪڏهن مالڪ پڇڻ ايندو ته مان ان کي ڏيندس، پر جيڪڏهن ڪو پڇڻ نه ايندو ته مان پاڻ ان کي استعمال ڪندس'. مان پنهنجن ٻن دوستن جي راءِ سان متفق نه آهيان. جنگ کان واپس اچڻ کان پوءِ، الله مون کي حج ڪرڻ لاءِ مقدر ڪيو. جڏهن مان مديني پهتس ته منهنجي ملاقات [ابئي بن ڪعب] سان ٿي، پوءِ مون کيس اهو چابڪ ۽ ان بابت پنهنجن ٻن دوستن جي راءِ بابت ٻڌايو. هن جواب ڏنو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ مون کي هڪ ٿانو به مليو جنهن ۾ هڪ سو سون جا دينار هئا، پوءِ مان اهو ٿانو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي اڳيان آندو، پوءِ پاڻ فرمايائون ته: 'هڪ سال لاءِ ان کي عام ڪر'. پوءِ مون هڪ سال لاءِ ان جو اعلان ڪيو، پر ڪنهن به ان کي تسليم نه ڪيو. پوءِ مان ان کي رسول الله صلي الله عليه وسلم ڏانهن واپس کڻي ويس، پاڻ فرمايائون ته: 'هڪ سال لاءِ ان کي عام ڪر'. پوءِ مون ٻيهر اعلان ڪيو، پر ڪنهن به ان جي درخواست نه ڪئي. پوءِ پاڻ فرمايائون ته: 'ڪيتري تعداد لکو، پٽو ۽ ٿانو تي نشان لڳايو، جيڪڏهن مالڪ اچي ۽ ان کان پڇي ته ان کي ڏيو، جيڪڏهن ڪو به پڇي ته ان کي استعمال ڪري سگهو ٿا'. آخرڪار مون سون کي پنهنجي ضرورتن لاءِ استعمال ڪيو، پوءِ مان ان سان مڪي ۾ مليو، هن چيو؛ 'مون کي خبر ناهي ته هن ان جو اعلان ٽن سالن تائين ڪيو يا صرف هڪ سال تائين'. ۽ هن مون کي ٻڌايو هو [عبدالرحمان بن بصر العبدي] اسان کي ٻڌايو هو [بحس] اسان کي ٻڌايو هو [سيوبه] مون کي ٻڌايو هو [سلمه بن ڪوهيل] يا هن هڪ قوم کي ٻڌايو هو، جڏهن ته مان انهن مان هڪ هوس جن اهو ٻڌو هو، هن چيو؛ مون هڪ ڀيرو [سويد بن غفله] کي چوندي ٻڌو هو؛ 'مان زيد بن شهان ۽ سلمان بن ربيعہ سان گڏ ويس، پوءِ مون کي هڪ چابڪ مليو... پوءِ هو مٿي ڏنل حديث وانگر جاري رهيو، جيستائين هن چيو، 'پوءِ مون ان کي پنهنجي ضرورتن لاءِ استعمال ڪيو'. شعبه چيو؛ 'مون ان بابت ڏهه سال اڳ ٻڌو هو؛ ته هن چيو؛ 'ان کي هڪ سال لاءِ عام ڪريو'. ۽ اسان کي ٻڌايو آهي [قطيبه بن سعيد] اسان کي [جرير] [العماسي] کان ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان اهو چيو ويو آهي - اسان کي ٻڌايو آهي [ابوبڪر بن ابو شييبه] اسان کي [واقعي] ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان بيان ڪيو ويو آهي - اسان کي [ابن نمير] ٻڌايو آهي ته اسان کي [منهنجي پيءُ] سڀ ڪجهه [سفيان] کان ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان بيان ڪيو ويو آهي - مون کي [محمد بن حاتم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبدالله بن جعفر الرقي] اسان کي [عبيدالله] - يعني ابن عمرو - [زيد بن ابو انيسه] کان ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان بيان ڪيو ويو آهي - مون کي [عبدالرحمان بن بصير] ٻڌايو آهي ته [بحس] اسان کي [حماد بن سلمه] انهن سڀني کي [سلمه بن ڪوهيل] کان هن سند سان ٻڌايو آهي جيڪو شعبه حديث وانگر آهي. ۽ انهن جي حديثن ۾ انهن سڀني جو ذڪر 'ٽي سال' آهي، سواءِ حماد بن سلمه جي حديث جي، جنهن جو ذڪر 'ٻه سال يا ٽي سال' آهي. ۽ سفيان ۽ زيد بن ابو انيسه ۽ حماد بن سلام جي حديثن ۾ ذڪر آهي ته، 'جيڪڏهن ڪو توهان وٽ اچي ۽ توهان کي مقدار، ٿانو ۽ رسي ٻڌائي ته ان کي ڏيو'. سفيان پنهنجي روايت وکيع ۾ وڌيڪ چيو ته، 'جيڪڏهن نه، ته اهو ملڪيت جي حق وانگر آهي'. ۽ ابن نمير جي روايت ۾ ذڪر آهي ته، 'جيڪڏهن نه، ته پوءِ ان کي استعمال ڪريو'.