Diyat bagi wanita yang meninggal dan pembebasan budak sebagai tebusan janin yang gugur akibat perkelahian

Imam Muslim : 3185

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ ح و حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ اقْتَتَلَتْ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى بِدِيَةِ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ فَقَالَ حَمَلُ بْنُ النَّابِغَةِ الْهُذَلِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَغْرَمُ مَنْ لَا شَرِبَ وَلَا أَكَلَ وَلَا نَطَقَ وَلَا اسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ مِنْ أَجْلِ سَجْعِهِ الَّذِي سَجَعَ و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ اقْتَتَلَتْ امْرَأَتَانِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ وَقَالَ فَقَالَ قَائِلٌ كَيْفَ نَعْقِلُ وَلَمْ يُسَمِّ حَمَلَ بْنَ مَالِكٍ

মোক কৈছে [আবু আত থাহিৰে] আমাক [ইবনু ৱাহব] কৈছে। -অন্য ধৰণে কোৱা হৈছে- আমাক কৈছে [হাৰমালাহ বিন ইয়াহ্যা আত তাজিবীয়ে] আমাক কৈছে [ইবনু ৱাহবে] মোক [ইবন শ্বিহাব]ৰ পৰা [ইবন শ্বিহাব]ৰ পৰা [ইউনুছ] [ইবনে মুছায়াব] আৰু [আবু চালামা বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা কৈছে যে [আবু হুৰাইৰা] কৈছে, ‘বানি হুদজাইলৰ দুগৰাকী মহিলাই যুঁজি আছিল, এগৰাকীয়ে তেওঁৰ ওপৰত শিল নিক্ষেপ কৰিছিল প্ৰতিদ্বন্দ্বী, যাৰ ফলত তাইৰ মৃত্যু আৰু তাই কঢ়িয়াই অনা শিশুটিৰ মৃত্যু হয়। তাৰ পিছত তেওঁলোকে এই কাণ্ডৰ অভিযোগ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ সিদ্ধান্ত ল’লে যে ভ্ৰুণৰ জৰিমনা হ’ল এজন দামী দাসক মুক্ত কৰা, সেয়া পুৰুষ বা মহিলা দাস হওক। ইফালে হত্যা কৰা মহিলাগৰাকীৰ মুক্তিপণৰ ধন হত্যা কৰা মহিলাগৰাকীৰ নিকটতম আত্মীয়ৰ ওপৰত আৰোপ কৰা হয়। আৰু নিৰ্ধাৰণ কৰিলে যে -হত্যা কৰা মহিলাগৰাকীৰ উত্তৰাধিকাৰ তেওঁৰ সন্তান আৰু তেওঁলোকৰ লগত থকাসকলৰ বাবে'। হামাল বিন নবিঘাহ আল হুজালীয়ে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, যিসকলে খাব-পান কৰিব নোৱাৰে, আনকি কথা ক’ব নোৱাৰে বা চিঞৰিব নোৱাৰে, তেওঁলোকক মই কেনেকৈ সহ্য কৰিম? সেইটো নিৰ্মল আৱৰ্জনা নহয়নে?' এই কথা শুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘এইটোও চয়তানৰ ভাইসকলৰ দৰেই, তেওঁ উচ্চাৰণ কৰা কবিতাৰ বাবে’। আৰু আমাক কৈছে [আব্দুৰ বিন হুমাইদে] আমাক কৈছে [আব্দুৰাজাকে] আমাক কৈছে [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘দুগৰাকী ইহুদী মহিলাই যুঁজি আছিল...তাৰ পিছত তেওঁ হাদীছৰ ৰিডাকচনৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ উল্লেখ কৰা নাছিল, ‘আৰু নিৰ্ণয় কৰিছিল যে উত্তৰাধিকাৰ -হত্যা কৰা মহিলাগৰাকীৰ- তাইৰ সন্তান আৰু তেওঁলোকৰ লগত থকাসকলৰ বাবে'। ৰাবীজনে ক’লে, ‘তেতিয়া কোনোবাই সুধিলে, ‘তেওঁক হামল বিন মালিক বুলি কোৱা হোৱা নাই যদি আমি কেনেকৈ জানিম’।