Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

Imam Muslim : 3157

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ يَحْيَى وَحَسِبْتُ قَالَ وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ أَنَّهُمَا قَالَا خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا مُحَيِّصَةُ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلًا فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ الْكُبْرَ فِي السِّنِّ فَصَمَتَ فَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ وَتَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ أَوْ قَاتِلَكُمْ قَالُوا وَكَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَى عَقْلَهُ

আমাক কৈছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [লাইতছ] [ইয়াহ্যা]ৰ পৰা কৈছে -অৰ্থাৎ ইবনে ছাইদ- [বুছাইৰ বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [ছাহাল বিন আবু হাটছমাহ]ৰ পৰা - [ইয়াহ্যাই] ক’লে; আৰু মই ভাবিলোঁ যে তেওঁ কৈছিল - [ৰফি’ বিন খাদিজ]ৰ পৰা যে দুয়োজনে কৈছিল, ‘আব্দুল্লাহ বিন চাহল বিন জাইদ আৰু মুহাইছাহ বিন মাছুদ বিন জাইদে এবাৰ যাত্ৰাত গৈছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে খাইবাৰত উপস্থিত হোৱালৈকে দুয়োজনেই পৃথক হৈছিল। মুহাইছাই আব্দুল্লাক হত্যা কৰা বুলি গম পোৱাৰ বহুদিন নৌহওঁতেই তেওঁক সমাধিস্থ কৰিলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ হুৱাইছা বিন মাছুদ আৰু আব্দুৰ ৰহমান বিন চাহলৰ সৈতে মিলি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছিল। ইফালে আব্দুৰ ৰহমান তেওঁলোকৰ ভিতৰত সৰু আছিল যদিও খুলশালীয়েকতকৈ আব্দুৰ ৰহমানেই প্ৰথম কথা ক’লে। তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, “জ্যেষ্ঠজনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া।” সি মৌন হৈ থাকিল আৰু ভায়েক দুজনে মাত মাতিলে। তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে যে আব্দুল্লা বিন চাহলক হত্যা কৰা হৈছে। তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক সুধিলে: “আপুনি পঞ্চাশটা শপত খাবনে? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “যেতিয়া আমি হত্যাকাণ্ডৰ সাক্ষী হোৱা নাছিলো তেতিয়া আমি কেনেকৈ শপত খাম?” আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, “তেতিয়া ইহুদীসকলে যি পঞ্চাশটা শপত লৈছিল, তোমালোকৰ পৰা মুক্ত হ’ব।” তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “আমি কেনেকৈ কাফিৰৰ শপত গ্ৰহণ কৰিম?” এই দেখি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দিয়াত (ফৰিদ) দিলে।