Ketentuan memerdekakan Budak milik bersama (syarikat) dan kewajiban melunasi hak pemilik lain (sekutu)

Imam Muslim : 3153

و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْتَقَ شَقِيصًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَخَلَاصُهُ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ عِيسَى ثُمَّ يُسْتَسْعَى فِي نَصِيبِ الَّذِي لَمْ يُعْتِقْ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ

আৰু মোক কোৱা হৈছে যে [আমৰু আন নাকিদে] আমাক [ইছমাইল বিন ইব্ৰাহিম] [আবু আৰুবাহ]ৰ পৰা [কাতাদাহৰ] পৰা [আন নাদলৰ বিন আনাছ]ৰ পৰা [বছিৰ বিন নাহিক]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছিল: ‘যিজনে দাসত নিজৰ অংশ মালিকীস্বত্ব মুক্ত কৰে, তেন্তে তেওঁ দাসক মুক্ত কৰাৰ খৰচ বহন কৰাজনেই হয়, যদি তেওঁৰ সম্পত্তি থাকে, যদি তেওঁৰ সম্পত্তি নাথাকে - তেওঁৰ অংশীদাৰৰ মালিকীস্বত্বৰ অধিকাৰৰ বাবে ধন দিব লাগে -, তেন্তে দাসজনক বোজা নোহোৱাকৈ মুক্তিৰ মুক্ত কৰিবলৈ স্বাধীনতা দিয়া উচিত'। আৰু আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু চিয়াবাই] আমাক [আলী বিন মুছিৰ] আৰু [মুহাম্মাদ বিন বিছিৰ] কৈছে। -আন এটা ধৰণে কোৱা হৈছে- আমাক কোৱা হৈছে যে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম] আৰু [আলী বিন খাছিৰাম] দুয়োজনে কৈছে; [ইছা বিন ইউনুছে] এই ইছনাদৰ সৈতে [ইবনে আবু আৰুবাহ]ৰ পৰা আমাক সকলোকে অৱগত কৰিছে। আৰু ইছাৰ হাদীছত কোৱা হৈছে, ‘তেতিয়া তেওঁক অসুবিধা নকৰাকৈ মুক্তি দিবলৈ নম্ৰতা দিয়া হৈছিল।’