حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ كَانَ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ مَقْدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَكَانَ أُمَّهَاتِي يُوَاظِبْنَنِي عَلَى خِدْمَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَدَمْتُهُ عَشْرَ سِنِينَ وَتُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا ابْنُ عِشْرِينَ سَنَةً فَكُنْتُ أَعْلَمَ النَّاسِ بِشَأْنِ الْحِجَابِ حِينَ أُنْزِلَ وَكَانَ أَوَّلَ مَا أُنْزِلَ فِي مُبْتَنَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِزَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ أَصْبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا عَرُوسًا فَدَعَا الْقَوْمَ فَأَصَابُوا مِنْ الطَّعَامِ ثُمَّ خَرَجُوا وَبَقِيَ رَهْطٌ مِنْهُمْ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطَالُوا الْمُكْثَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَخَرَجْتُ مَعَهُ لِكَيْ يَخْرُجُوا فَمَشَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَشَيْتُ حَتَّى جَاءَ عَتَبَةَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا دَخَلَ عَلَى زَيْنَبَ فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ لَمْ يَقُومُوا فَرَجَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا بَلَغَ عَتَبَةَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ وَظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَإِذَا هُمْ قَدْ خَرَجُوا فَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ بِالسِّتْرِ وَأُنْزِلَ الْحِجَابُ

[Yahya bin Bukair-ek] esan zigun: [Uqail-etik] [Ibn Shihab-engandik] kontatu zidanean: [Anas bin Malik] radiallahu 'anhu-k hau jakinarazi zidan: Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Medinara iritsi zenean, oraindik hamar urteko haurra zen. Esan zuen: Nire amak Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, zerbitzatzeko esan zidan. Beraz, hamar urtez zerbitzatu nion, beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, hil zenean, hogei urteko gaztea nintzen. Ni nintzen hijaba ondoen ulertzen zuen pertsona agindua eman zenean. Hau izan zen Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Zainab bint Jahsyin-ekin ezkontzean jasotako lehen agindua. Garai hartan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak walimah bat egin zuen, jendea gonbidatu zuen eta zerbitzatutako janariaz gozatu zuten. Ondoren, irten ziren, Allahren Mezulariarenkin (bakea eta bedeinkapena berarengan) geratu ziren pertsona gutxi batzuk izan ezik, denbora luzez eserita egon ziren han. Beraz, Profeta (bakea eta bedeinkapena berarengan) jaiki eta irten zen, eta ni berarekin irten nintzen, jende hori ere irten zedin. Orduan, Profeta (bakea eta bedeinkapena berarengan) ibili zen, eta ni ere berarekin ibili nintzen Aisharen etxeko atarira iritsi arte. Orduan, eserita zeudenak irten zirela pentsatu zuen, beraz, berriro itzuli zen eta ni ere berarekin itzuli nintzen Zainaben lekura iritsi arte, eta konturatu zen jende hori oraindik han zegoela eta ez zela joan. Azkenean, Profeta (bakea eta bedeinkapena berarengan) berriro itzuli zen eta ni ere berarekin itzuli nintzen. Eta Aisharen atarira iritsi zenean, alde egin zutela pentsatu zuen, beraz, berriro itzuli zen eta ni ere berarekin joan nintzen, eta jende hori jada alde egin zuela konturatu zen, beraz, Profetak (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) hesi bat jarri zuen nire eta beraren artean, eta une hartan Hijabaren agindua eman zen.