Wala' (perwalian) adalah hak orang yang memerdekakan, dan syarat yang menyalahinya batal

Imam Muslim : 2762

و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ عَائِشَةَ تَسْتَعِينُهَا فِي كِتَابَتِهَا وَلَمْ تَكُنْ قَضَتْ مِنْ كِتَابَتِهَا شَيْئًا فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ ارْجِعِي إِلَى أَهْلِكِ فَإِنْ أَحَبُّوا أَنْ أَقْضِيَ عَنْكِ كِتَابَتَكِ وَيَكُونَ وَلَاؤُكِ لِي فَعَلْتُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لِأَهْلِهَا فَأَبَوْا وَقَالُوا إِنْ شَاءَتْ أَنْ تَحْتَسِبَ عَلَيْكِ فَلْتَفْعَلْ وَيَكُونَ لَنَا وَلَاؤُكِ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعِي فَأَعْتِقِي فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا بَالُ أُنَاسٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَنْ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ وَإِنْ شَرَطَ مِائَةَ مَرَّةٍ شَرْطُ اللَّهِ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْ جَاءَتْ بَرِيرَةُ إِلَيَّ فَقَالَتْ يَا عَائِشَةُ إِنِّي كَاتَبْتُ أَهْلِي عَلَى تِسْعِ أَوَاقٍ فِي كُلِّ عَامٍ أُوقِيَّةٌ بِمَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ وَزَادَ فَقَالَ لَا يَمْنَعُكِ ذَلِكِ مِنْهَا ابْتَاعِي وَأَعْتِقِي وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّاسِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ

আমাক কোৱা হৈছে যে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [আল লাইতছ] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উৰৱাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে যে বাৰিৰা নিজকে মুক্ত কৰাত সহায় বিচাৰি আইছিয়ালৈ আহিছিল, আনহাতে তাই মুক্তিপণ একেবাৰেই দিয়া নাছিল, তাৰ পিছত আইছিয়াই তাইক ক’লে; 'তোমাৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক, যদি তেওঁলোকে বিচাৰে মই তোমাৰ মুক্তিপণ দিম, আৰু তোমাৰ অভিভাৱকত্বৰ অধিকাৰ মোক দিম, তেন্তে মই দিম'। তেতিয়া বৰিৰাহে এই কথা নিজৰ মালিকৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল, কিন্তু মালিকে মান্তি নহ’ল, তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে ক’লে; 'আইছিয়াই তোমাক মুক্তিপণ দিব বিচাৰিলে ঠিকেই আছে, কিন্তু তোমাৰ অভিভাৱকত্বৰ অধিকাৰ আমাৰ হাতত থাকে।' তাৰ পিছত আইছিয়াই এই কথা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামক ক’লে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তাইক ক’লে: ‘তেওঁক মুক্ত কৰি মুক্ত কৰা, কাৰণ ৰক্ষকত্বৰ অধিকাৰ সেইজনৰ বাবেই যিয়ে তেওঁক মুক্ত কৰে’। ইয়াৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে থিয় হৈ ক’লে, যিসকলে এনে চৰ্ত দিয়ে যিবোৰ আল্লাহৰ কিতাবত কেতিয়াও নাই, তেওঁলোকৰ কি কাম? যিয়ে আল্লাহৰ কিতাবত নথকা চৰ্ত এটাৰ প্ৰয়োজন কৰে, তেন্তে তেওঁৰ সেই চৰ্ত লাভ কৰাৰ অধিকাৰ নাই, যদিও তেওঁ এশবাৰ বিচৰা হ’লেও, কাৰণ আল্লাহৰ চৰ্তসমূহ কাৰ্যকৰী হোৱাৰ অধিক অধিকাৰী আৰু অধিক শক্তিশালী’। আমাক কৈছে [আবু থাহিৰে] আমাক কৈছে [ইবনু ৱাহবে] মোক [ইউনুছ] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উৰৱাহ বিন জুবাইৰৰ] পৰা [‘আবু থাহিৰ] ৰ পৰা [‘আবু থাহিৰে] কৈছে।