Larangan bercelak bagi wanita yang ditinggal mati suaminya hingga selesai empat bulan sepuluh hari

Imam Muslim : 2732

قَالَتْ زَيْنَبُ سَمِعْتُ أُمِّي أُمَّ سَلَمَةَ تَقُولُ جَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدْ اشْتَكَتْ عَيْنُهَا أَفَنَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لَا ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ قَالَ حُمَيْدٌ قُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتْ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا وَلَا شَيْئًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَيْرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَيْءٍ إِلَّا مَاتَ ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعْرَةً فَتَرْمِي بِهَا ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ

۽ اسان کي [يحييٰ بن يحييٰ] ٻڌائيندي چيو ته؛ مون [مالڪ] جي اڳيان [عبدالله بن ابي بڪر] کان [حميد بن نافع] کان [زينب] تائين پڙهيو ته؛ مون [منهنجي ماءُ ام سلمه] کي چوندي ٻڌو ته؛ هڪ عورت رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ چوندي هئي ته؛ 'يا رسول الله ﷺ، واقعي منهنجي ڌيءَ کي سندس مڙس مئل ڇڏي ويو آهي، ۽ سندس اکيون سوجي ويون آهن، ڇا مان ان کي نقصان پهچائي سگهان ٿي؟' رسول الله ﷺ جواب ڏنو؛ 'هرگز نه،' هن ٻه يا ٽي ڀيرا چيو. اهو چئي؛ 'جائز ناهي، اهو صرف چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن کان پوءِ جائز آهي، بيشڪ جاهليت جي دور ۾ توهان مان هڪ سال جي آخر ۾ مٽي اڇلائيندو هو'. حميد چيو؛ مون زينب کان پڇيو؛ هو سال جي آخر ۾ مٽي ڇو اڇلائي رهيو آهي؟'. زينب جواب ڏنو؛ 'اڳ ۾، جڏهن ڪنهن عورت جو مڙس مري ويندو هو، ته هوءَ گهر کان ٻاهر نه نڪرندي هئي ۽ هڪ سال تائين خراب ڪپڙا ۽ خوشبو يا زيور نه پائيندي هئي. ان کان پوءِ، عورت کي هڪ جانور ڏنو ويندو هو - هڪ گڏهه، هڪ ٻڪري، يا هڪ پکي - ۽ هوءَ ان تي ڪجهه اڇلائيندي هئي جيستائين گهڻا جانور مري نه ويندا هئا. ان کان پوءِ، عورت کي جانورن جو گوبر ڏنو ويندو هو، جيڪو هوءَ اڇلائي ڇڏيندي هئي. ان کان پوءِ، هن کي اجازت ڏني ويندي هئي ته هو ڪو به خوشبو يا ٻيو ڪجهه پائي سگهي جيڪا هن کي پسند هئي.