Larangan bercelak bagi wanita yang ditinggal mati suaminya hingga selesai empat bulan sepuluh hari

Imam Bukhari : 4920

قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمَّ سَلَمَةَتَقُولُ جَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدْ اشْتَكَتْ عَيْنَهَا أَفَتَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِقَالَ حُمَيْدٌ فَقُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتْ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَائِرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَيْءٍ إِلَّا مَاتَ ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعَرَةً فَتَرْمِي ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ سُئِلَ مَالِكٌ مَا تَفْتَضُّ بِهِ قَالَ تَمْسَحُ بِهِ جِلْدَهَا

اڃا تائين ساڳئي روايت مان جيئن اڳئين حديث ۾ آهي - [زينب] چيو؛ مون [ام سلمه] کي چوندي ٻڌو؛ هڪ عورت هڪ ڀيرو رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ چيو؛ 'يا الله جا رسول، بيشڪ منهنجي ڌيءَ کي سندس مڙس مرڻ لاءِ ڇڏي ڏنو هو، جڏهن ته سندس اکيون به ڏکوئيندڙ هيون. ڇا هو پيشاب ڪري سگهي ٿي؟' پوءِ رسول الله ﷺ جواب ڏنو؛ 'نه'. ان کي ٻه يا ٽي ڀيرا ورجايو. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'سوگ جي مدت چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن آهي. حقيقت ۾، جاهليت جي زماني ۾، توهان مان ڪو هڪ سال کان پوءِ پاخانو اڇلائيندو هو'. حميد چيو؛ مون زينب کان پڇيو، 'هن بيان جو ڇا مطلب آهي ته، هن هڪ سال کان پوءِ مٽي اڇلائي؟' زينب جواب ڏنو، 'يعني، جڏهن ڪنهن عورت کي سندس مڙس ڇڏي ويندو آهي، ته هوءَ جهوپڙيءَ ۾ ويندي آهي ۽ پنهنجي ملڪيت جا سڀ کان خراب ڪپڙا پائيندي آهي. ان کي هڪ سال گذرڻ تائين خوشبو نه ڇهڻ گهرجي.' پوءِ عورت وٽ هڪ گڏهه، ٻڪري، يا ڪنهن قسم جو پکي آندو ويندو آهي ته جيئن هوءَ ان جي چمڙي تي مسح ڪري سگهي. ۽ اهو تمام گهٽ ٿيندو آهي ته هوءَ ڪنهن به شيءِ تي مسح ڪري سواءِ ان جي ته اها شيءِ مري ويندي. ان کان پوءِ، هوءَ ٻاهر ويندي آهي ۽ ان کي جانورن جو ڇيڻو ڏنو ويندو آهي ۽ ان کي اڇلائي ڇڏيندو آهي، جنهن کان پوءِ هوءَ آزاد هوندي آهي ته جيڪو به چاهي هٿ ڪري، چاهي اهو خوشبو هجي يا ٻيو ڪجهه. مالڪ کان پڇيو ويو ته، 'تنفضل بهي' جو مطلب ڇا آهي؟' هن جواب ڏنو ته، 'اهو ان سان ان جي چمڙي تي مسح ڪرڻ آهي.'