Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam meninggal dunia saat beliau berumur 65 tahun

इमाम मुस्लिम : 2703

و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلَ أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ النَّاسَ جُلُوسًا بِبَابِهِ لَمْ يُؤْذَنْ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ قَالَ فَأُذِنَ لِأَبِي بَكْرٍ فَدَخَلَ ثُمَّ أَقْبَلَ عُمَرُ فَاسْتَأْذَنَ فَأُذِنَ لَهُ فَوَجَدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا حَوْلَهُ نِسَاؤُهُ وَاجِمًا سَاكِتًا قَالَ فَقَالَ لَأَقُولَنَّ شَيْئًا أُضْحِكُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَ بِنْتَ خَارِجَةَ سَأَلَتْنِي النَّفَقَةَ فَقُمْتُ إِلَيْهَا فَوَجَأْتُ عُنُقَهَا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ هُنَّ حَوْلِي كَمَا تَرَى يَسْأَلْنَنِي النَّفَقَةَ فَقَامَ أَبُو بَكْرٍ إِلَى عَائِشَةَ يَجَأُ عُنُقَهَا فَقَامَ عُمَرُ إِلَى حَفْصَةَ يَجَأُ عُنُقَهَا كِلَاهُمَا يَقُولُ تَسْأَلْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَيْسَ عِنْدَهُ فَقُلْنَ وَاللَّهِ لَا نَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا أَبَدًا لَيْسَ عِنْدَهُ ثُمَّ اعْتَزَلَهُنَّ شَهْرًا أَوْ تِسْعًا وَعِشْرِينَ ثُمَّ نَزَلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةُ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ حَتَّى بَلَغَ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا } قَالَ فَبَدَأَ بِعَائِشَةَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَعْرِضَ عَلَيْكِ أَمْرًا أُحِبُّ أَنْ لَا تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَشِيرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ وَمَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَتَلَا عَلَيْهَا الْآيَةَ قَالَتْ أَفِيكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْتَشِيرُ أَبَوَيَّ بَلْ أَخْتَارُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ وَأَسْأَلُكَ أَنْ لَا تُخْبِرَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِكَ بِالَّذِي قُلْتُ قَالَ لَا تَسْأَلُنِي امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ إِلَّا أَخْبَرْتُهَا إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْنِي مُعَنِّتًا وَلَا مُتَعَنِّتًا وَلَكِنْ بَعَثَنِي مُعَلِّمًا مُيَسِّرًا

आणि [जुहैर बिन हारब] यांनी आम्हाला हदीस सांगितली, [रौह बिन उबादाह] यांनी आम्हाला हदीस सांगितली, [जकारिया बिन इसाक] यांनी आम्हाला हदीस सांगितली, [अबू अझ्-जुबैर] यांनी आम्हाला [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] यांच्याकडून हदीस सांगितली, ज्यांनी म्हटले: एकदा अबू बक्र यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या घरात प्रवेश करण्याची परवानगी मागितली, तेव्हा त्यांनी त्यांच्या घराच्या दारात अनेक लोक बसलेले आढळले, ज्यांना प्रवेश करण्याची परवानगी मिळाली नव्हती. त्यांनी सांगितले: मग अबू बक्र यांना प्रवेश करण्याची परवानगी मिळाली, म्हणून ते घरात गेले. त्यानंतर उमर आले आणि त्यांनी परवानगी मागितली, त्यांनाही घरात येण्याची परवानगी मिळाली. घरात उमर यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना बसलेले पाहिले, त्यांच्या आजूबाजूला त्यांची पत्न्या शांत आणि दुःखी बसलेल्या होत्या. त्यांनी सांगितले: मग उमर म्हणाले; 'खरोखर, मी एक असे शब्द बोलणार आहे ज्यामुळे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) हसतील.' त्याने सांगितले: 'अल्लाहच्या प्रेषिता, जर तुम्ही खोरीजाची मुलगी मला (अतिरिक्त) भरण-पोषणासाठी विचारताना पाहिले असते, तर मी नक्कीच तिला तोंड देत आणि तिच्या मानच्या मागच्या भागावर मारत.' अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, हसले आणि म्हणाले: 'त्या सगळ्या माझ्या भोवती आहेत; जसे तुम्ही पाहता, त्या सगळ्या मला (अधिक) भरण-पोषणासाठी विचारत आहेत.' मग अबू बक्र लगेच उठले, 'आयशा यांच्याकडे गेले आणि त्यांना मारले. त्याचप्रमाणे, उमर उठले, 'हफ्सा यांच्याकडे गेले आणि त्यांना मारले. मग त्या दोघांनी म्हटले: 'तुम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे असे काही का मागत आहात जे त्यांच्याकडे नाही?' मग त्या दोघांनी उत्तर दिले: 'अल्लाहची शपथ, आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे असे काहीही मागत नाही जे त्यांच्याकडे नाही.' मग तो त्यांच्यापासून एक महिना किंवा नऊवीस दिवस दूर राहिला. नंतर हा आयत अवतरित झाला: 'हे नबी, आपल्या पत्नींना सांगा—त्यांच्या शब्दांपर्यंत—की तुमच्यापैकी जे चांगले करील, त्यांच्यासाठी मोठा पुरस्कार आहे.' त्यांनी सांगितले: त्यांनी 'आयशा'पासून सुरुवात केली; त्यांनी तिला म्हटले: "अय्या आयशा, मी तुला एक गोष्ट सुचवणार आहे, आणि मला आशा आहे की तू आपल्या पालकांची संमती घेतल्याशिवाय त्यावर निर्णय घेण्यास घाई करणार नाहीस." 'आयशा' म्हणाली: "ती काय गोष्ट आहे, अल्लाहच्या संदेशवाहका?" मग त्यांनी तिला वरील आयत वाचून दाखवली. 'आयशा म्हणाली: "मला तुझ्या बाबतीत माझ्या पालकांची संमती घ्यावी लागेल का?! नाही, खरोखरच मला अल्लाह, त्याचा प्रेषित आणि न्यायदिनापेक्षा काहीच आवडत नाही, आणि मी तुला विनंती करते की माझ्या इतर पत्नींना माझ्या या विधानाबद्दल काहीही सांगू नकोस." त्यावर त्याने उत्तर दिले: "त्यापैकी कोणीही मला हे विचारले नाही, पण मी नक्कीच तिला हे सांगितले आहे. खरोखर, परमपवित्र अल्लाहने मला लोकांना जबरदस्ती करण्यासाठी किंवा त्यांना वाट चुकवण्यासाठी पाठवलेले नाही, तर त्याने मला शिक्षक आणि गोष्टी सोप्या करणारा म्हणून पाठवले आहे."