Sesungguhnya Allah telah membebaskan Makkah dari pembunuhan, atau pasukan gajah

इमाम मुस्लिम : 2414

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ جَمِيعًا عَنْ الْوَلِيدِ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ هُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ قَامَ فِي النَّاسِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهَا رَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ وَإِنَّهَا لَنْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ كَانَ قَبْلِي وَإِنَّهَا أُحِلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ وَإِنَّهَا لَنْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ بَعْدِي فَلَا يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلَا يُخْتَلَى شَوْكُهَا وَلَا تَحِلُّ سَاقِطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ وَمَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُفْدَى وَإِمَّا أَنْ يُقْتَلَ فَقَالَ الْعَبَّاسُ إِلَّا الْإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي قُبُورِنَا وَبُيُوتِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ فَقَامَ أَبُو شَاهٍ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبُوا لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتُبُوا لِأَبِي شَاهٍ قَالَ الْوَلِيدُ فَقُلْتُ لِلْأَوْزَاعِيِّ مَا قَوْلُهُ اكْتُبُوا لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَذِهِ الْخُطْبَةَ الَّتِي سَمِعَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

मला [जुहैर बिन हारब] आणि [उबैदुल्ला बिन सा'द] यांनी सांगितले, सर्व [अल-वलीद] यांच्याकडून – [जुहैर] म्हणाले: आम्हाला [अल-वलीद बिन मुस्लिम] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अल-औज़ाई] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [यह्या बिन अबू कथीर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला सांगितले [अबू सलामा] – ते अब्दुर्रहमान यांचे पुत्र आहेत – यांनी मला [अबू हुरैरा] यांच्याकडून सांगितले, त्यांनी म्हटले: जेव्हा सर्वोच्च आणि गौरवशाली अल्लाहने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना मक्का जिंकण्याच्या लढाईत विजय प्राप्त करून दिला, तेव्हा त्यांनी लोकांसमोर एक उपदेश दिला. अल्लाहची स्तुती आणि महिमा केल्यानंतर, त्यांनी सांगितले: 'खरोखरच, अल्लाहने मक्का शहराचे हत्तीच्या सैन्याच्या आक्रमणापासून रक्षण केले आहे आणि आपल्या प्रेषिताला व मुमिनांना त्याचे रक्षण करण्यासाठी सामर्थ्य प्रदान केले आहे. या भूमीत कोणालाही युद्ध करण्यास परवानगी नाही. हा निषेध प्राचीन काळापासून लागू आहे. आणि मला दिवसासाठी थोड्या काळासाठी एक अपवाद देण्यात आला होता. माझ्यानंतर येणाऱ्यांसाठीही हे परवानगी नाही. येथे शिकार करू नका, काटेरी झाडे तोडू नका. आणि विखुरलेल्या हरवलेल्या वस्तू गोळा करू नका, फक्त त्यांची घोषणा करा. ज्याच्या कुटुंबातील कोणीही ठार झाला, त्याच्याकडे दोन चांगले पर्याय आहेत: रक्तधन स्वीकारणे किंवा खून करणाऱ्याचा खून करणे." तेव्हा अल-अब्बास म्हणाले, "अल-इद्खिर वगळता, ऐ अल्लाहचे प्रेषित. कारण ते आम्हाला आमच्या कबरींसाठी आणि घरांसाठी आवश्यक आहे." मग त्यांनी म्हटले: "अल-इद्खिर वगळता." मग यमनच्या लोकांपैकी अबू श्यात् नावाचा एक माणूस उभा राहिला आणि म्हणाला, "लिहा, ऐ अल्लाहचे प्रेषित." तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "अबू श्यातसाठी ते लिहून द्या." अल-वालिद म्हणाले: मी अल-औज़ाई यांना विचारले, "त्यांच्या 'लिहून द्या, हे अल्लाहचे प्रेषिता' या म्हणण्याचा अर्थ काय?" त्यांनी उत्तर दिले, "म्हणजे हा उपदेश, जो त्यांनी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून ऐकला होता."