Mengkhatamkannya maksimum dalam 7 hari, tidak boleh lebih cepat dari itu

Imam Bukhari : 4664

حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَأَنْكَحَنِي أَبِي امْرَأَةً ذَاتَ حَسَبٍ فَكَانَ يَتَعَاهَدُ كَنَّتَهُ فَيَسْأَلُهَا عَنْ بَعْلِهَا فَتَقُولُ نِعْمَ الرَّجُلُ مِنْ رَجُلٍ لَمْ يَطَأْ لَنَا فِرَاشًا وَلَمْ يُفَتِّشْ لَنَا كَنَفًا مُنْذُ أَتَيْنَاهُ فَلَمَّا طَالَ ذَلِكَ عَلَيْهِ ذَكَرَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْقَنِي بِهِ فَلَقِيتُهُ بَعْدُ فَقَالَ كَيْفَ تَصُومُ قَالَ كُلَّ يَوْمٍ قَالَ وَكَيْفَ تَخْتِمُ قَالَ كُلَّ لَيْلَةٍ قَالَ صُمْ فِي كُلِّ شَهْرٍ ثَلَاثَةً وَاقْرَإِ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ شَهْرٍ قَالَ قُلْتُ أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ صُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فِي الْجُمُعَةِ قُلْتُ أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ أَفْطِرْ يَوْمَيْنِ وَصُمْ يَوْمًا قَالَ قُلْتُ أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ صُمْ أَفْضَلَ الصَّوْمِ صَوْمَ دَاوُدَ صِيَامَ يَوْمٍ وَإِفْطَارَ يَوْمٍ وَاقْرَأْ فِي كُلِّ سَبْعِ لَيَالٍ مَرَّةً فَلَيْتَنِي قَبِلْتُ رُخْصَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَاكَ أَنِّي كَبِرْتُ وَضَعُفْتُ فَكَانَ يَقْرَأُ عَلَى بَعْضِ أَهْلِهِ السُّبْعَ مِنْ الْقُرْآنِ بِالنَّهَارِ وَالَّذِي يَقْرَؤُهُ يَعْرِضُهُ مِنْ النَّهَارِ لِيَكُونَ أَخَفَّ عَلَيْهِ بِاللَّيْلِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَتَقَوَّى أَفْطَرَ أَيَّامًا وَأَحْصَى وَصَامَ مِثْلَهُنَّ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَتْرُكَ شَيْئًا فَارَقَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ فِي ثَلَاثٍ وَفِي خَمْسٍ وَأَكْثَرُهُمْ عَلَى سَبْعٍ

Һөйләне беҙгә [Муса] Һөйләне [Әбү Әүәнә] [Әл-Мөғирә] [Мөжәһит] [Ғабдулла бин Әмру] тип әйтте; Атайым мине аҫыл ата-бабалары булған ҡатынға кейәүгә бирҙе. Шунан атайым килененән ире тураһында һорашты. Шулай итеп, кинйә улы: “Ул иң яҡшы кеше, мин уны осратҡандан бирле бер ҡасан да минең менән йоҡламаған, ҡосаҡламаған”, – тигән. Шулай итеп, бер аҙҙан атайым был турала Пәйғәмбәребеҙгә зарлана, ниһайәт, ул: “Уны бында килтерегеҙ”, – ти. Шуға күрә был хәлдән һуң мин уны күрергә килдем, ул: «Ураҙаң нисек?» Мин: «Был көн һайын», — тип яуап бирҙем. Ул тағы ла һораны: «Улай булғас, һеҙҙең «Хатаман Әл Ҡөрьән»егеҙ нисек?» Мин: «Был һәр төндә», — тип яуап бирҙем. Ахырҙа: «Ай һайын өс көн ураҙа тотоғоҙ», — тине. Һәм айына бер тапҡыр -Хәтәмҡәнлә- Ҡөрьән уҡығыҙ'. Мин: “Мин унан да күберәк эшләй алам”, – тинем. Ул: «Улайһа, аҙнаһына өс көн ураҙа тотоғоҙ», — тине. Мин: “Мин унан да күберәк эшләй алам”, – тинем. Ул: «Улайһа, бер көн ураҙа тотоғоҙ, бер көн ураҙа тотығыҙ», — тине. Мин: “Мин әле лә унан да күберәк эшләй алам”, – тинем. Ул әйтте: «Иң мөһим ураҙаны, атап әйткәндә, Дауыт ураҙаһын тотоғоҙ, ул бер көн ураҙа тотоп, бер көн ауыҙ асыуҙы аңлата». Ете көнгә бер тапҡыр Ҡөрьән уҡы». Тимәк, әгәр ҙә мин пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм биргән еңеллекте ҡабул итһәм, ул ваҡытта мин һаман да көслө булыр инем, ә хәҙер көсһөҙләндем. Мөжәһит әйтте; Һуңынан көндөҙ ғаиләһенә Ҡөрьәндең етенсе өлөшөн уҡый, ә уҡыған аятты, кисен еңелерәк уҡыһын өсөн, көндөҙ уларға күрһәтә. Әгәр ҙә ул көс тупларға теләһә, ул саҡта ул бер нисә көн ауыҙ асып, уларҙы һанап сығыр, һуңынан шул уҡ күләмдә ураҙа тотор, сөнки ул Пәйғәмбәребеҙгә ҡаршы булырлыҡ бер нәмәне лә ҡалдырырға яратмай. Әбү Абдулла әйтте; Уларҙың ҡайһы берәүҙәре әйтте: Өс, йәки биш, ә иң күп ете.