Imam Bukhari : 423

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَقَدْ رَأَيْتُ سَبْعِينَ مِنْ أَصْحَابِ الصُّفَّةِ مَا مِنْهُمْ رَجُلٌ عَلَيْهِ رِدَاءٌ إِمَّا إِزَارٌ وَإِمَّا كِسَاءٌ قَدْ رَبَطُوا فِي أَعْنَاقِهِمْ فَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ نِصْفَ السَّاقَيْنِ وَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ الْكَعْبَيْنِ فَيَجْمَعُهُ بِيَدِهِ كَرَاهِيَةَ أَنْ تُرَى عَوْرَتُهُ

আমাক কোৱা হৈছে [ইউছুফ বিন ইছাই] ক’লে, আমাক [ইবনে ফুদলাইলে] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হাজম]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে মই আশ্বাবুছ শ্বুফ্ফৰ পৰা প্ৰায় সত্তৰজন মানুহ দেখিছো। ডিঙিত বান্ধি নোলোৱালৈকে তেওঁলোকৰ কোনো এজনৰ ৰিডা' -স্কাৰ্ফ-, বা কাপোৰ, বা দীঘল কাপোৰ নাছিল। কিছুমানৰ কাপোৰ পোৱালিৰ মাজলৈকে আৰু কিছুমানৰ ভৰিৰ গোৰোহালৈকে। তাৰ পিছত হাতেৰে ভাঁজ কৰি ল’লে কাৰণ তেওঁৰ ব্যক্তিগত অংগবোৰ দেখা যাব বুলি চিন্তা কৰিছিল।