Berbuka saat matahari terbenam
Imam Muslim : 1843
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَعَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ ابْنِ أَبِي أَوْفَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَمَّا غَابَتْ الشَّمْسُ قَالَ لِرَجُلٍ انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَمْسَيْتَ قَالَ انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا قَالَ إِنَّ عَلَيْنَا نَهَارًا فَنَزَلَ فَجَدَحَ لَهُ فَشَرِبَ ثُمَّ قَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا وَأَشَارَ بِيَدِهِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ و حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الشَّيْبَانِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُا سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ صَائِمٌ فَلَمَّا غَرَبَتْ الشَّمْسُ قَالَ يَا فُلَانُ انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ وَعَبَّادِ بْنِ الْعَوَّامِ و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ كِلَاهُمَا عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ ابْنِ أَبِي أَوْفَى ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ ابْنِ أَبِي أَوْفَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ وَعَبَّادٍ وَعَبْدِ الْوَاحِدِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَحَدٍ مِنْهُمْ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ وَلَا قَوْلُهُ وَجَاءَ اللَّيْلُ مِنْ هَا هُنَا إِلَّا فِي رِوَايَةِ هُشَيْمٍ وَحْدَهُ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আলী বিন মুছিৰ] আৰু [আব্বাদ বিন আল আৱাম] [আছ ছায়াবানী]ৰ পৰা [ইবনে আবু আউফা] ৰাডিয়াল্লাহ আনহুৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; আমি এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত যাত্ৰাত আছিলো, যেতিয়া সূৰ্য্য অস্ত গ’ল, তেতিয়া তেওঁ এজন মানুহক ক’লে, ‘নমাই গৈ আমাৰ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা’। মানুহজনে ক’লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, যদি আপুনি সন্ধিয়া অলপ পিছত অপেক্ষা কৰিলেহেঁতেন? তেওঁ ক’লে: ‘নমাই গৈ আমাৰ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা’। মানুহজনে ক’লে, ‘এতিয়াও দিন’। অৱশেষত মানুহজন নামি আহি তাৰ বাবে সাজু কৰি দিলে। তাৰ পাছত লগে লগে মদ খালে, আৰু ক’লে: ‘যেতিয়া আপুনি এই দিশৰ পৰা ৰাতি অহা দেখিব - তেতিয়া তেওঁ হাতখনেৰে পূব দিশলৈ ইংগিত দিলে - তেতিয়া ৰোজাত থকা ব্যক্তিয়ে ৰোজা ভংগ কৰিব পাৰে’। আৰু আমাক কোৱাৰ পিছত [আবু কামিলে] আমাক ক’লে [আব্দুল ৱাহিদে] আমাক [চুলাইমান আছি ছায়াবানী] ক’লে, মই শুনিলোঁ [আব্দুল্লাহ বিন আবু আউফা] ৰাদলিয়াল্লাহু আনহুয়ে কোৱা; আমি এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত খোজ কাঢ়িছিলো আৰু সেই সময়ত তেওঁ ৰোজাত আছিল। যেতিয়া সূৰ্য্য অস্ত গ’ল তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘হে ফুলন, নামি আহি আমাৰ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা’। অৰ্থাৎ ইবনে মুছিৰ আৰু আব্বাদ বিন আল আৱামৰ হাদীছ অনুসৰি। আৰু আমাক কৈছে [ইবনে আবু উমৰে] আমাক [ছুফিয়ান] -অন্য ধৰণেৰে- আৰু আমাক কৈছে [ইছহাকে] আমাক [জাৰিৰ] দুয়োকে [আছ ছায়াবানী]ৰ পৰা [ইবনে আবু আউফা]ৰ পৰা কৈছে-আৰু আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মু’আজে] আমাক [মোৰ পিতৃ] -অন্য ধৰণেৰে- আৰু আমাক [ইবনুল] কৈছে মুছান্নাই] আমাক [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] দুয়োজনে কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহ] [আছ ছায়াবানী]ৰ পৰা [ইবনে আবু আউফা] ৰাডিয়াল্লাহ আনহুৰ পৰা, হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, যিটো ইবনে মুছিৰ আৰু আব্বাদ আৰু আব্দুল ৱাহিদৰ হাদীছৰ সৈতে একে। আৰু তেওঁলোকৰ হাদীছত কোনেও উল্লেখ কৰা নাই; 'ৰমদলান মাহত'। আৰু ‘আৰু ৰাতি এই দিশৰ পৰাই আহে’ এই অভিব্যক্তিও নহয়। হুচায়িমৰ ইতিহাসৰ বাহিৰে।