Telah turun kepadaku malam ini satu surah yang lebih aku cintai dari apa yang disinari oleh matahari
Imam Bukhari : 4626حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسِيرُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَسِيرُ مَعَهُ لَيْلًا فَسَأَلَهُ عُمَرُ عَنْ شَيْءٍ فَلَمْ يُجِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سَأَلَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ ثُمَّ سَأَلَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ فَقَالَ عُمَرُ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ نَزَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ كُلَّ ذَلِكَ لَا يُجِيبُكَ قَالَ عُمَرُ فَحَرَّكْتُ بَعِيرِي حَتَّى كُنْتُ أَمَامَ النَّاسِ وَخَشِيتُ أَنْ يَنْزِلَ فِيَّ قُرْآنٌ فَمَا نَشِبْتُ أَنْ سَمِعْتُ صَارِخًا يَصْرُخُ بِي قَالَ فَقُلْتُ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ نَزَلَ فِيَّ قُرْآنٌ قَالَ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ اللَّيْلَةَ سُورَةٌ لَهِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ثُمَّ قَرَأَ إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا
Isma'ili esan ondoren, esan zigun: Honela esan zidan [Malik]-ek [Zaid bin Aslam-ek] [bere aitaren]gandik: Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, bidaia batean zihoala. Gau batean, Umar bin Al Khaththab berarekin zihoan, eta Umarrek zerbaiti buruz galdetu zion, baina Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ez zion erantzun. Gero, berriro galdetu zuen, eta oraindik ez zuen erantzun. Gero, berriro galdetu zuen, baina ez zuen erantzun. Orduan [Umarrek] esan zuen: "Zer galera zuretzat, Allahren Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wasallam, galdetu zenion, baina hark guztia ez zuen kontuan hartu". Orduan, Umarrek esan zuen: "Beraz, Untau-ak jendearen aurrean ibiltzera bultzatu nituen, eta kezkatuta nengoen Koraneko bertsoak nire inguruan jaitsiko ote ziren. Ez zait gehiago axola, ahots bat niri deitzen entzuten dudanean". Umarrek jarraitu zuen: "Egia esan, beldur nintzen Koranaren bertso bat nire inguruan agerian geratuko ote zen. Beraz, Ala-ren Mezulariarengana joan nintzen presaka (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) eta agurtu egin nuen. Esan zuen: 'Egia esan, sura bat agerian geratu zitzaidan bart gauean, eta eguzkiaren irteera baino maiteagoa zait'. Eta errezitatu zigun: 'Innaa Fatahnaa Laka Fathan Mubiinaa'". -QS. Alfath-