Rasulullah shalat gerhana dengan memanjagkan berdiri, ruku, dan sujudnya

Imam Muslim : 1507

و حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصْحَابِهِ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى جَعَلُوا يَخِرُّونَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَصَنَعَ نَحْوًا مِنْ ذَاكَ فَكَانَتْ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّهُ عُرِضَ عَلَيَّ كُلُّ شَيْءٍ تُولَجُونَهُ فَعُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ حَتَّى لَوْ تَنَاوَلْتُ مِنْهَا قِطْفًا أَخَذْتُهُ أَوْ قَالَ تَنَاوَلْتُ مِنْهَا قِطْفًا فَقَصُرَتْ يَدِي عَنْهُ وَعُرِضَتْ عَلَيَّ النَّارُ فَرَأَيْتُ فِيهَا امْرَأَةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ تُعَذَّبُ فِي هِرَّةٍ لَهَا رَبَطَتْهَا فَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تَدَعْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ وَرَأَيْتُ أَبَا ثُمَامَةَ عَمْرَو بْنَ مَالِكٍ يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ وَإِنَّهُمْ كَانُوا يَقُولُونَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَخْسِفَانِ إِلَّا لِمَوْتِ عَظِيمٍ وَإِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُرِيكُمُوهُمَا فَإِذَا خَسَفَا فَصَلُّوا حَتَّى تَنْجَلِيَ و حَدَّثَنِيهِ أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَرَأَيْتُ فِي النَّارِ امْرَأَةً حِمْيَرِيَّةً سَوْدَاءَ طَوِيلَةً وَلَمْ يَقُلْ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ

Һөйләне миңә [Йәҡүб бин Ибраһим Әд Дәүрәҡи] беҙгә [Исмәғил бин Үләйә] [Хисәм Әд Дастауи] нан әйтте, беҙгә [Әбү Зөбәйер] [Джәбир бин Абдулла] нан әйтте; Ҡояш эҫелеге бик көслө булғанда пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм йәкти заманында ҡояш тотолоу булған. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сәхәбәләре менән бергә -тотолоу- намаҙ уҡыны. Дуҫтары йығылғансы торошон оҙайтты ла, арығанға ултырҙы. Шунан баш эйеп, йәйәһен һуҙҙы, шунан тороп, тағы ла позицияһын һуҙҙы. Шунан баш эйеп, йәйәһен һуҙҙы. Ошонан һуң ул тороп ике тапҡыр сәждә ҡылды. Шунан тороп, дүрт рәҡәғәт һәм дүрт сәждә булғансы, шул уҡ эште башҡарҙы. был һүҙҙәрҙән һуң: «Һин инә торған бөтә нәмә миңә күрһәтелде», — тигән. Йәннә минең өҫтөмдә күрһәтелде, әгәр мин унан бер өйөм емеш-еләк өҙөп алһам, мин уны алыр инем -йәки ул әйтте- Мин унан бер өйөм емеш-еләк өҙөп ҡараным, әммә ҡулым етмәне. Ә тамуҡты ла миңә күрһәттеләр, шунан унда мин Бану Исраилдан бер ҡатынды күрҙем, ул бесәйҙе бәйләп, бесәй ер бөжәктәрен ашаһын өсөн ашатмаған йәки ебәрмәгән өсөн йәберләнгән. Ә мин шулай уҡ тамуҡта арҡаһына һөйрәп йөрөгән Әбү Цумама Әмру бин Мәликте күрҙем. Улар – йәһилиә – бөйөк кешенең үлеме арҡаһында ғына ҡояш һәм ай тотолоу булмай, тиҙәр. Асылда икеһе лә Аллаһы Тәғәлә күрһәткән аяттарынан аяттар. Шулай итеп, әгәр улар икеһендә лә тотолоу булһа, доға ҡылығыҙ, тик ул ҡабат күренгәнсе'. Һәм миңә әйтте [Әбү Ғассан Әл Мисмәи] беҙгә [Ғәбдел Мәлик бин Шабах] [Хишамдан] был иснад менән мәҫәлән һөйләне. Тик ул: «Ә тамуҡта оҙон кәүҙәле ҡара Һимйәр ҡатынын күрҙем», — тигән. Ә ул: «Бану Исраилдан», — тип әйтмәне.