Sifat shalat Rasulullah, lama beliau ruku’, mengangkat kepala dari ruku’, hingga diantara dua sujud, lama kesemuanya hampir-hampir sama
Imam Muslim : 725
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ قَالَ غَلَبَ عَلَى الْكُوفَةِ رَجُلٌ قَدْ سَمَّاهُ زَمَنَ ابْنِ الْأَشْعَثِ فَأَمَرَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَكَانَ يُصَلِّي فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَامَ قَدْرَ مَا أَقُولُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءُ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءُ الْأَرْضِ وَمِلْءُ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ قَالَ الْحَكَمُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى فَقَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا كَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُكُوعُهُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَسُجُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ قَالَ شُعْبَةُ فَذَكَرْتُهُ لِعَمْرِو بْنِ مُرَّةَ فَقَالَ قَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى فَلَمْ تَكُنْ صَلَاتُهُ هَكَذَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ أَنَّ مَطَرَ بْنَ نَاجِيَةَ لَمَّا ظَهَرَ عَلَى الْكُوفَةِ أَمَرَ أَبَا عُبَيْدَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Iwe, a ürenikem [Semei we] a ürenikem [Syu’bah] seni [al-Hakam] a apasa, ‘Eman mwän -Mathar bin Najiyah- a akkufu -chon-Kufa ewe a fen apasa itan lon fansoun Ibn al-As. Iwe, a allük ngeni Apu Ubaitula bin Aptula pwe epwe iotek le emmweni ekewe aramas. A iotek fan eu, nupwen a aitieta mokuran seni an chapetiw iwe a uta ren ewe fansoun a toriei ai upwe anneani, ‘AALLOOHUMMA ROBBANAA LAKAL HAMDU MIL’US SAMAAWAATI WAL ARDHI, WAMIL’U MAA SYI’TA MIN SYAI’IN BA’TS LAJANAIAIAIALTS, AHLATS’. LIMAA A’THOITA WALAA MU’THIYA LIMAA MANA’TA WALAA YANFA’U DZAL JADDI MINKAL JADDI, O Allah, ach Rabb, mwareiti ngonuk usun chok lang me fonufan me usun chok om mochen mwirin ena, O Emon mi wor an pungun mwareiti me ling. Ese wor eppetin met Ka ngeni, me ese wor chon ngeni met Ka eppeti. Ese wor namotan pwe pisekin emon mi pisekisek epwe kuna liwinin ngonuk’. Al-Hakam a apasa, ‘Iwe, ua apasa ei ngeni [Abdurrahman bin Abi Laila] usun a apasa, ua rongorong [al-Bara’ bin Azib] a apasa, ‘Lon fansoun lom, ewe iotek an Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam, me an chapetiu, me lupwen a aitietiu mokuran seni ewe chapetiw ngeni ewe chapetiw me ewe ruu fansoun chapetiu. Syu’bah a apasa, ‘Iwe, ua menlapei ngeni Amru bin Murrah me a apasa, ‘Ua fen kuna Ibn Abi Laila, nge an iotek ese ina usun’’. A fen erenikich [Muhammad bin al-Mutsanna] me [Ibn Basyyar] ir me ruemon ra apasa, a fen erenikich [Muhammad bin Ja’far] a fen erenikich [Syu’bah] seni [al-Hakam] pwe nupwen Mathar bin Najiyah a angei nemenem won Kufa a annuku ngeni Abu Ubaidah an epwe emweni ekkewe aramas. Iwe, a uwei ewe hadis.